Evlendikten sonra ise disiplinli olmanın yanında, büyük bir sorumluluğun içine gireriz. Hele bir de evlat sahibi olduk mu, o zaman master yaparız. Kadınlar ise disiplini anne-babadan, sonra okuldan ve en sonunda anne olduklarında kavrar. Sorumluluğun ne demek olduğunu işte o zaman daha iyi anlarlar.
İlkokul çağlarından itibaren bizlere aşılanmaya çalışılan disiplin ve sorumluluk, hayatın her alanında karşımıza çıkıyor. Biz erkekler, disiplini önce anne-babadan, sonra okuldan, sonra askerde alırız. Evlendikten sonra ise disiplinli olmanın yanında, büyük bir sorumluluğun içine gireriz. Hele bir de evlat sahibi olduk mu, o zaman master yaparız. Kadınlar ise disiplini anne-babadan, sonra okuldan ve en sonunda anne olduklarında kavrar. Sorumluluğun ne demek olduğunu işte o zaman daha iyi anlarlar.
Her ne işle uğraşırsak uğraşılım, öncelikle yaptığınız işe saygı duymalıyız. Çünkü çalıştığımız iş sayesinde evimizi geçindiriyor, para kazanıyoruz. İşveren için disiplin ve sorumluluk, işe erken gelmekle başlar. Geç kalan işçiyi hiçbir patron sevmez. Sonra yaptığı işin performansıyla birlikte, sorumluluğuna bakarak işçisine sahip çıkar veya çıkmaz. Her zaman disiplinli olan kazanır. Disiplinli olmak, her daim işe yarayan ve birçok işte başarılı olmamızı sağlayan bir davranış şeklidir.
Bu kadar işten, işverenden ve disiplinden bahsetmişken, disiplinli ve sorumlu olmanın ne gibi faydaları olduğunu ve hangi kapıları açtığını kısa bir yaşanmışlık vermek isterim.
Buyurunuz…
***
Genç adam, evinden ayrılıp ayrı bir eve çıkmaya karar vermiştir. 'Diş fırçalarken suyu açık bırakma!', 'Salondan en son kim çıktı?', 'Işıklar neden açık?', 'Makası neden yerine bırakmıyorsun?' Genç adam, annesinin uyarı ve söylemlerine artık dayanamaz hale gelir. Sabah iş görüşmesine gidecektir. Eğer kabul edilirse aile evini bırakıp, kendisine bir ev kiralayacaktır. Artık kendi hayatını yaşamak istiyordur.
Sabah annesi onu kapıda uğurladı. 'Dikkatli ol ve bütün soruları cevaplamaya çalış oğlum' dedi. Görüşme adresine gelince, kapıda bekçi yoktu. Bahçe kapısı açıktı ama sürgülü kilidin demiri dışarıda, giren çıkan herkes bu demire takılıyordu. Hemen kilit sürgüsünü geri çekti ve içeriye girdi.
Bahçede bir hortum, suyunu boşa akıtıyordu. Onu aldı ve sulasın diye ağaçların arasına bıraktı.
Bir avluya girdi, duvar dibinde boşa çalışan bir vantilatör gördü. Gayrı ihtiyarı bir hareketle vantilatörü kapattı.
Artık huyu nefsine galip geliyordu. Kendisini tuhaf hissetti. Oradan küçük bir odaya girdi. Üzerindeki okla görüşme salonuna gider yazan bir kâğıt, ters bir şekilde asılı duruyordu. Kâğıdı düzeltip, görüşme salonuna girdiğinde diğer adaylar oturmuş, sıralarını bekliyorlardı.
Salonun ışıkları açıktı ve günün ışığı yeterince her yeri aydınlatıyordu. Aldırmak istemedi, fakat annesinin sesini duyar gibi oldu sanki; 'Kapatın şu ışıkları, hava aydınlık' diyordu. İçinden gelen bu ses dikkatini dağıtıyordu. Duramadı, hemen gidip ışıkları kapattı ve sırasını beklemek için bir kenara oturdu. Sırası gelince görüşme odasına çağırıldı. Masanın öbür tarafında oturan kişi evraklarını istedi. Diplomasını inceledikten sonra, işe ne zaman başlayabileceğini sordu.
***
Bunu bir tuzak saydı ve ‘imtihanın bir parçası olmalı’ dedi kendi kendine. Ne cevap vereceğini bilemedi. Tedirginliği yüzüne yansımaya başladı. Karşısındaki adam; "Neyi düşünüyorsunuz?" diye sordu ve devam etti, "Biz burada kimseye soru sormadık. Adayları cevapları ile değil davranışlarıyla değerlendirmek istedik. Adaylardan hiçbiri senin gibi davranmadı. Bahçe girişinden itibaren herkesi tek tek izledik. Açık sürgülü kilit, boşa akan su, vantilatör, ışıklar ve ters kâğıt.. Hepsi imtihanın birer aşamasıydı. Bu sınavı başarılı şekilde bir tek sen geçtin. Yeni işin hayırlı olsun."
Annesinin disiplinine, titizliğine ve uyarmalarına kızması geldi aklına. Büyük bir utanç ve pişmanlık duydu. Bu işi sadece disiplinle kazandığını anladı. Eve çok mutlu döndü ve annesine sımsıkı sarıldı.
Unutmamak gerekir; “Hayatta başarılı olmanın yolu; disiplin ve çevremize gösterdiğimiz sorumluluktan geçiyor." Sağlıcakla kalın…
