\n\nGurbet nedir, gurbetçi nedir? Yaşadığı topraklarda istediği gibi geçinemeyen, ekmek parası uğruna hiç bilmediği ülkeye irtica etmek zorunda kalan insanlar…\nBu konu hakkında benim yorumum böyle. Ama gerçek anlamda gurbetçinin tanımı halk ağzında şöyledir; Ekmek parası uğruna yurt dışında çalışmış, büyük kısmı ekmek parasından fazlasını kazandığından ülkesine geri dönünce akrabaları ve arkadaşları tarafından ‘Yolunacak kaz’ muamelesi görmüş insanlara gurbetçi deniyor. \n\nGelir seviyesi düşük ülkelerde geçinme, barınma ve insani yaşam hakkı olmayan insanların aklına ilk gelen tercih, yabancı ülkeye işçi olarak irtica etmektir. Bunun için fırsat kollayan, eline geçen ilk fırsatta da arkasına bakmadan, kaçarcasına başka ülkelere giden veya gitmek isteyen çok insan var. Özellikle ülkemizde birçok vatandaş bunun için fırsat kolluyor. \nPeki; Birçok filme konu olan, üzerine acı ve ağıt dolu şiirler yazılan, belgeseller çekilen gurbet ve gurbetçilik tanımı nasıl meydana çıktı? Türk işçilerin Almanya’ya akın, akın gittiği ve orada nasıl bir hayat sürdüğünün kısa bir özetini paylaşalım isterseniz. İşte ayrıntılar…\n\n*** \n30 EKİM 1961’DE TÜRK-ALMAN İŞ GÜCÜ ANTLAŞMASI İMZALANDI \nİkinci Dünya Savaşı sona ereli 10-15 yıl olmuştu. Almanya kısa aralıklarla birinci ve ikinci olmak üzere iki Dünya Savaşını da kaybetmesine rağmen, ekonomik olarak mükemmel bir sıçrama gerçekleştirmişti. O dönemde Almanya otomotiv, montaj, maden, atık temizliği gibi alanlarda çalışacak kişilere ihtiyaç duyuyordu ve Alman halkı bu iş açığına çare değildi. Almanya vasıfsız işçi açığına çözüm bulmak için dünyanın farklı ülkelerinden işçi talep etti. Bu ülkeler arasında İtalya, İspanya, Yugoslavya, Yunanistan, Portekiz, Tunus, Fas ve Türkiye gibi ülkeler de bulunuyordu. \nBu, Türkiye için büyük bir şanstı. Zira Türkiye işsizliğin yüksek oranlara çıktığı bir ülkeydi. Devlet binlerce kişiyi yurtdışına göndererek ülkedeki istihdamı arttırmayı planlamıştı ve her şey 30 Ekim 1961 günü Almanya’nın Türkiye ile işçi alımı anlaşmasını imzalamasıyla başladı. Bu anlaşma sonucunda birçok vatandaş Almanya’ya girmek için başvuru yapmaya başladı. \nAncak Almanlar sağlığı en iyi kişileri ülkesine alıyordu. Hatta bazı durumlarda diş çürüğü bile sizin Almanya’ya işçi olarak gitmenize engel olabilirdi. Birçok testten sonra kabul edilen binlerce Türk Vatandaşı Almanya’nın yolunu tuttu. Almanlar bu işçilere ‘Konuk işçi’ anlamına gelen ‘Gastarbeıter’ tanımlamasını yapacaktı. \n\nTÜRKLERE ‘KARA KAFA’ LAKABI TAKILDI…\nTürkiye’den binlerce kişinin Almanya’da çalışmaya başlaması ve akın, akın gelmeye devam etmeleri bazı Alman kesimlerini epey rahatsız etti. Hatta Alman siyaseti uzun bir süre Türk işçiler yüzünden sallanmaya başladı. Bazı Alman siyasetçiler Türklerin Alman halkına hastalık bulaştırabileceğini söylüyordu. Bazıları Türklerin en fazla iki yıl sonra gönderilmesi gerekiyor derken, bazıları da Türklerin Almanlarla evlenmelerine izin verilmemeli diyordu. Onlarca ülkeden işçi göçü almalarına rağmen bu muamele yalnızca Tunus, Fas ve Türkiye’ye uygulanıyordu. Ancak Türk işçiler, Almanya’nın yeniden inşasında büyük bir pay sahibi oldu. Çoğu Türk işçisinin aklında belli bir süre burada çalışıp para biriktirmek ve ülkeye birikimle dönme istediği vardı. Hatta ilk aşamada buraya gelenlerin çoğunluğu 20 ve 40 yaş arası erkeklerdi. Bir kısmı geri döneceğini düşündüğü için ailesini Türkiye’de bırakmıştı. Ancak yıllar geçtikçe buraya adapte oluyorlardı ve ailelerini de sonradan getirmeye başladılar. Almanya Devleti ise Türklerin iş performansından çok memnundu. Çoğu iki işte çalışıyor ve işlerini başarılı bir şekilde yürütüyorlardı. Almanya, Türklere duyduğu memnuniyeti göstermek için işçilerimize sosyal güvenlik hakları tanıdı. İşçilerin Türkiye’deki çocukları için bile para ödemeye başladı. Ancak Alman siyasetindeki Türk karşıtları sesini yükseltmeye devam ediyordu ve Türklerin bir an önce geri dönmesini istiyordu. Hatta Türklere bazı ırkçı Almanlar tarafından ‘Kara kafa’ lakabı bile takılmıştı. (Devam Edecek…)\n\nKAYNAK: www.instagram.com/bilgiotagiyoutube\n