Evlilik çağına gelmiş her gencin hayalidir; şöyle alnı şanlı bir düğün yapmak.
Masallardaki gibi muhteşem bir düğün yapmayı hangi çift istemez ki?
Diyelim ki; Atadan dededen zengin, yani doğuştan şanslısınız.
Baba, ‘Evladım ne isterse yaparım!’
Anne, ‘Çocuğum her şeyin en iyisine layık!’ diyor.
Aile üstünüze titriyor, bir dediğiniz iki edilmiyor.
En ince ayrıntısına kadar düşünülmüş şatafatlı bir düğün merasimi.
Kilolarca altınlar, çantalar dolusu paralar, sazlı sözlü dillere destan bir düğün.
Spot ışıkları altında, flaşların artarda patladığı ortamda, elit davetli grubunun önünde nikâh memuruna ‘Evet’ demek.
Finalde ise muhteşem bir balayı...
Nasıl, rüya gibi değil mi?
***
Peki, bu yazdıklarım kaç şanslı çift için geçerli?
Ben söyleyeyim; ülke nüfusunun yüzde 5’i, bilemediniz; yüzde 10’nu için geçerli.
Ya diğerleri?
Gerçeklerle yüzleşelim mi?
Büyük umutlarla evlilik hayalleri kuran çiftler günler, haftalar, aylar geçtikçe acı tabloyla yüzleşir.
Zaman su gibi geçer, düğün tarihi yaklaşmakta..
Verilen sözlerin ve vaatlerin yerine gelme vaktidir.
Lakin elde yok, avuçta yok!
Anne-babalar, hısım akrabalar arasında laflar, dedikodular ayyuka çıkar.
Stres, panik, umutsuzluk, az da olsa pişmanlıklar su yüzüne çıkmaya başlar.
Öyle ya da böyle bir yuva kurulacak.
Ama yuva kurmanın ne kadar meşakkatli olduğu gerçeğini görmek gerek.
Madem laf buralara kadar geldi,
Hadi şöyle kabataslak bir hesap yapalım;
Düğün salonu; 50-100 bin TL.
Gelinlik; 40-50 Bin TL.
Damatlık; 25-30 Bin TL.
Ev kirası; aylık 15-20, yıllık 150-200 bin TL.
Beyaz eşya; 250-300 bin TL.
Mobilya; 300-350 bin TL.
Mutfak eşyaları; 100 bin TL.
Halısı perdesi, yastık yorgan battaniyesi, ıvırı zıvırı; 45-50 bin TL.
***
Peki, siz ne durumdanız?
Asgari ücretle çalışan,
Emekli babanın, ev hanımı annenin, yani kıt kanaat geçinen bir ailenin evladınız!
Hadi bakalım, bu şartlar altında gel de ‘EVET’ de!