Çoktandır “Pazar Yazıları” yazamıyorum.

Çünkü gazeteniz 5 Ocak, Pazar günleri yayınlanmıyor

Savaş; arkadaşlarına, hafta da bir gün dinlenme molası veriyor.

Ben de mecburen “hafta sonu” yazılarına ara verdim.

Lütfen bu günü (Pazar) sayıp o niyetle okuyun yazımı;

Siyasetten ve üzücü olaylardan uzak, tebessüm ediverin.

***

Osman amcanın karısı yine dayak yiyip, memlekete anasının yanına gitmiş ve kocasının tüm yalvarmalarına karşı epey zamandır geri gelmemiştir.

Cep telefonuyla yaptığı çağırma istemlerine de cevap alamayan Osman Amca, son çareyi; eşine, etkili olacağını düşündüğü bir mesaj atmakta bulmuş.

İşte o mesaj;

-Kadınım…Bu sana son mesajım..

Gittiğinden bu yana, perişanım; bebelerinle evde oturup ağlarım.

Her öğün ne yiyeceğim, çocuklara ne yedireceğim diye düşünüp dururum.

Çamaşır, bulaşık ve çöpler tarih yaptı.

Kadınım, ben bu işlerden ne anlarım.

Bir tokat salladım, değmedi bile.

La, bok mu var babanın evinde?

Ula, ne biçim avratmışsın; bebelerinnen beni mevlam kayırsın.

Yanlış anlamazsan sana bir şey anlatacağım…

Arkadaşın Hatçe var ya Hatçe.

Sen gittiğinden beri bana yan yan bakıyor.

“Üzülme Osman abi” deyiveriyor.

Bebelerin başını okşayaraktan “kendi düşen ağlamaz” deyip gülüveriyor arada sırada.

Geçtiğimiz Pazar günü, sabahın köründe bize geldi.

Vallahi, bir gecelik vardı zillinin üzerinde, of anam of.

Önce mutfağa girip, bulaşığa daldı.

Sonra odalardan çamaşırları toplayıp, ona daldı.

O oturup kalkarken, la kadınım benim göğsüm daralıp durdu.

Çamaşır, bulaşıktan sonra bebeleri banyoya sokup yıkayıverdi.

“Osman abi, sen de gir keseleyivereyim” dedi bana da.

Ben de “Hatçe bu gün olmaz, yarın, öbür gün” deyiverdim.

Ve mesajını şu cümlelerle bitirmiş;

-Bu sana son çağrımdır.

Uymazsan sonuçlarına katlanırsın.

Beyinsizlik etme.

Yarın sabaha kadar geliyorsan gel eve.

Vallahi billahi, gelmezsen büyük tehlike.

Hatice elinde bekliyor kese.

Yalnız keseynen kalsa keşke?

Daha ötesini, bana söyletme…

Tabi, kadın 1 saat içinde kapının önünde.

***

“Denizanaları”nın 650 milyon yıl, beyinleri olmadan yaşadığı gerçeği, bazı insanlara umut veriyor.

Ama; beyni olanların “daha kaliteli yaşadığı “gerçeğini bilmiyorlar onlar.

1.2.2017, 5 Ocak Gazetesi