Daha önce psikologlardan veya psikiyatrlardan “her şey çocuklukta gizlidir” diye bir söz duydunuz mu bilemiyorum ama psikolojik hastalıklar ve büyük travmaların çözümünü ararken psikologlar ve psikiyatrlar çocukluk çağını hedef alıyorlar. O süreçte yaşadığınız olaylar, aile tarzınız ve kişisel düşünceleriniz sizin hayatınızı şekillendiriyor. Büyüdüğünüz zaman yaptığınız eylemler bu yaşlardaki tecrübelere dayanıyor. Mesela sonradan ortaya çıkan bir kekemelik ortadan kaldırılabilirken aile içerisinde çocukluk çağında beliren bir kekemelik o kadar kolay yok olmuyor; hatta bazı durumlarda ömür boyu devam ediyor. Aynı şekilde aile içi psikolojik ve cinsel şiddet de öyle. Bir bireyin yetişkinlik sürecini doğrudan etkiliyor. Peki son zamanlarda herkesin dilinde gezinen bu çocuk istismarı olaylarına ne diyorsunuz? Çocuklar çizdikleri resimlerle parayla satıldıklarını, yaşadıkları cinsel istismarları ve psikolojik bunalımları ne de güzel dile getirmişler öyle değil mi? Düşünsenize bu olaylar o melek dediğimiz çocuklarımızın psikolojilerinde o kadar büyük bir etki yaratmış ki onlar bilinç altlarını anlatırken bu dehşet fotoğrafları çizdiler. Ne olduğunu bilmedikleri bu durumu kelimelerle anlatmak isteyip anlatamadılar. Konuşamadılar. Söyleyemediler ve belki de korktular. Yaşadıkları korku sadece bir korku değil bizim meleklerimizi şeytanlaştırmamızdı. Onların saflığından, masumluğundan faydalanmak istedik. Bu nasıl olur ya? Hep vardı, olabilir dendi... Bunları söyleyip boş vererek geçemeyiz. Her şey bizim bu vurdum duymaz ve boş vermiş hallerimizden kaynaklanıyor. Mutlu, sağlıklı ve iyi bir topluma sahip olmak istiyoruz. Fakat, bir gün toplumu yönetecek kişilerin çocuklar olduğunu çok çabuk unutuyoruz. İyilik bekliyorsak, iyi düşünmeli, iyi hareket etmeli ve güzelliklerin gelişini seyretmeliyiz. Güzellik ise emek ile gelir. Fakat, kesinlikle doğru ve iyi bir emekle.