Günümüze kadar güncelliğini korumuş deyimlerdendir “Geçmiş zaman olur ki, hayali cihan değer”
TRT Mikrofonlarından, siz değerli okurlarıma seslendiğim konuşmalarımla, 5 Ocak Gazetesi’nin sütunlarından yazdığım yazılarla ilgili bir kitap hazırlığındayım.
Bu vesileyle; bundan 10 ve daha fazla yıl önce, TRT-1 radyolarının mikrofonlarından yaptığım eski konuşmaları tekrar elden geçiriyorum.
Tabii o konuşma metinlerini tekrar tekrar okuyorum.
Dikkatimi bir şey çekti.
Eğer tarihleri ortadan kaldırırsam; konular ve çözümleri nerede ise hiç değişmemiş.
Buna sizin de şahit olmanız için; yukarıdaki başlık altında, bu radyo konuşmalarını, 5 Ocak sütunlarında sizlerle sık sık paylaşmak istiyorum.
13 Ocak 2011, Adana Zirve Gazetesi.
***
Bir şampiyonlar kentidir güzel Adana’mız.
Yaşları bana eşdeğer olanlar hatırlarlar.
Bir zamanlar yüzmede, ülkenin en iyi sporcularını yetiştirir onları şampiyon yapardık.
Şimdi unutulmuş bir Ayhan Karataş’ımız vardı.
Bir yarıştan çıkar diğerine girerdi, yorgunluk bilmeden.
Hemen hepsinde de şampiyon olurdu.
Onun bir İsrail anısını hatırlarım.
Galiba TelAviv’de; yüzme yarışları yapılıyor.
Yarışmacılara ait tabelada, her branştan bir isim var.
Türk sporcularını isimlerini inceleyen İsrailli gazeteci, bir yetkilimizle sohbet ediyor.
-Sizde aynı isimde ne çok sporcu var.
-Nasıl yani?
-Baksanıza 100 metrede Ayhan Karataş, sırtüstünde Ayhan Karataş, kelebekte Ayhan Karataş…Bunlar adaş mı hep?
-Yok canım, onların hepsi aynı kişi.
İsrailli gazeteci alaycı bir tebessümle gülümsüyor;
-İyi güzel de bir insan gücü yeter mi, bu kadar yarışı götürmeye?
Bizimki, aynı tebessümle cevap veriyor;
-Yarışlardan sonra görüşürüz.
Allah sağlık versin bu anıyı Aytaç Pekkoçak hatırlar. (Şimdi o da rahmete kavuştu)
Çünkü o eski “armada” dan bir onu, bir de Acet’i yaşıyor biliyorum.
Adana’nın başka şampiyonlukları da var.
Mesela adliyesinde en çok olay olan kent bizim kent.
Yine eskiler bilirler.
Bir zamanlar Türkiye birincisi zenginlerimiz vardı.
Sabancı’lar gibi Nuri Has’lar gibi.
İsimsiz pek çok pamuk ağamız ve gizli zenginlerimiz mevcuttu.
Geçmişte iyi ve şampiyon boksörler de yetiştirdik.
Ancak en son şampiyonluğumuz bunların hepsine tüy dikti.
“Hanımın Çiftliği” dizisindeki sahnelerini özlem ve sevgi ile izlediğim güzel Adanam şimdi işsizlikte Türkiye şampiyonu olmuş, Şırnak’la birlikte.
Keşke geçseydik o küçücük Şırnak’ı.
Açık ara birinci olsaydık.
Bize yakışırdı.
Gerçi; Ankara’yı 10 puan geride bırakmışız.
Merak edenler için yazayım.
Başkentteki işsizlik oranı yüzde 12, bizdeki 21.
Türkiye’nin kalbi İstanbul’daki işsizlik oranı ise yüzde 11.
Ankara’dan biraz düşük.
İzmir de Ankara ayarında…. Yüzde 11.8
Diğer kentleri saymıyorum.
Komşumuz Kahramanmaraş yüzde 13’müş, bana ne.
Eski ilçemiz Osmaniye’de ise yüzde 16
Mersin’i koymamışlar açıklamaya.
Ne yapalım, orada da kaçsa kaç.
Ben kendi kentime bakarım.
Şampiyonlar şampiyonu, Adana’nın çocuğuyum ben.