Bugüne kadar iktidarın ve iktidara yakın çevrelerin yaptıkları yanlış işlerin, kamuoyunu meşgul eden kötü işlerin başka bir gündem ile örtüldüğünden, unutturulduğundan şikâyet edilirdi. 17/25 adı verilen o döneme kadarki en büyük yanlış ve yolsuzluk iddiası bile toplumun gündeminden bir süre sonra düşürülmüş idi. Gezi Olayları gibi yakın tarihimizin en toplu hareketi bile bir süre sonra başka gündemlerle hasıraltı edilmişti. Bütün bu işleri yakından biliyor ve takip ediyoruz. Elbette bilecek ve takip edecek konumdayım. Çünkü 33 yıllık köşe yazarıyım. Yani, kamuoyuna bilgi aktaran, kamuoyu ile iç içe olan bir iş yapıyorum. Bu nedenle kamuoyunun nabzını tutmak durumundayım. İşte bu nabzın bugün içinde bulunduğumuz ağır fon hırsızlığının, yolsuzluğunun etkisi kadar yüksek attığını görmedim. İnanın her yerde, her biçimde ve her konuşma mutlaka bu yolsuzluğa geliyor. Hatta kimler arasında konuşulur ise konuşulsun aynı konuya dönüyor. Yani partili-partisiz, görüşlü-görüşsüz, iktidar destekçisi veya değil hiç fark etmiyor. Durum ve gerçek budur. Bunun anlamı nedir? İktidar kanadı, artık ne yaparsa yapsın krizi yönetemiyor. Biliyorum elbette, yolsuzluk rakamı çok büyük. Biliyorum elbette yapılan hırsızlığı ülkemiz ekonomisi kaldıramaz ve de zaten piyasaların kaldıramadığı da görülüyor. Ama ne olursa olsun gündem değiştirme becerisi olur idi. Olmuyor, olmuyor. Ülke tarihinin bu en büyük yolsuzluğunun ve hatta dünyada bile etkili olan bu yolsuzluğun altından her gün akılları baştan alacak işler, kişiler çıkıp duruyor. Liste var diyorlar, liste açıklanmıyor. Çok ilginç; bu hırsızlık konusunu kamuoyuna aktaran yayın organları kapanıyor, ama kamuoyunun ilgisi ve bilgisi daha da çok artıyor. Ucu nereye kadar giderse gidilecek deniyor, buna inanıyoruz, ama o uç en uca bir türlü ulaşmıyor. İlk defa Camilerde İmamlar bu konudan söz ediyor. Nasıl etmesinler ki; Diyanet İşleri Başkanlığı topladığı paraları fon'da batırmış. Akıl alır gibi mi? İnanın, tarih ağırlıklı konu yazarak günümüz ile karşılaştırma yapmak düşüncesi ile köşe yazısı yazmaya çalışan ben, fon hırsızlığı, yolsuzluğu konusunu yazmaktan kendimi kurtaramıyorum. Gerçekten söylüyorum; toplumumuz, insanımız bu konu ile öylesine dolmuş durumdaki, ben de kendimi bu konu dışına çıkaramıyorum. Bütün bu gerçeklerin ışığında bir açmaz daha var. Yani bu ağır süreci yönetememenin getirdiği bir ağır sonuçtan söz ediyorum. Nerede duracak, ne olacak, kimler işin içerisinde olacak, kimler cezasını, nasıl çekecek bilmiyoruz ve yorum da yapamıyoruz. Nasıl yapalım ki? Kardeş Türk Devleti ile yaşananlarla ilgili kendimce tarihsel sözler ettim, yazı yazdım, büyük(!) yorumlar yaptım. Sonunda bir de baktık ki, o işin içinde de fon yolsuzluğu iddiası çıktı. İşte bütün bu durumların ışığında normale nasıl dönebiliriz? Dönemiyoruz ve de öyle görünüyor ki ülke ve toplum olarak da dönemeyeceğiz. Bu pislik gerçekten nereye kadar giderse gitsin, kime ulaşırsa ulaşsın anlayışı tam anlamıyla uygulamaya konulur ise belki insanımızın gerginliği giderilebilir. Aksi takdirde öyle, oyalama, geçiştirme, birilerini feda edip birilerini kurtarma anlayışı ile geçiştirilecek gibi görünmüyor. Bu arada umarım birileri toplumun bu kadar gergin olduğu bir ortamda fırsat diyerek Anayasa'da Üniter ve Milli yapıyı değiştirecek işlere de kalkışmaz.