Üç günlük şu fani hayatta Allah hiçbir babayı "nankör evlat" ile sınamasın.
Zordur, meşakkat doludur.
Burgulu vurgun gibidir.
Delik deşik eder, fer-i söndürür, kalbura döndürür.
Mustafa Sarıgül bu sınav ile "sınanan" bir baba.
"Ne oldu, nasıl oldu?" Sorularını yanıtlamama gerek yok, bilen biliyor çünkü.
"Çok derin mevzular içeren" bu meselenin çok SU götüreceği kesin.
Bir baba düşünün, "en okkalı" yumruğu👊 öz evladından yiyor.
Acı mı?
-Acı.
Yıpratıcı mı?
-Yıpratıcı.
Sarsıcı mı?
-Sarsıcı.
Yakıcı mı?
-Yakıcı.
Yıkıcı mı?
-Yıkıcı.
Düşünebiliyor musunuz;
-Baba'nın "yapmadım" dediklerine oğlu 🧐"yaptı" diyor, di-ye-bi-li-yor.
Bunu hangi oğlu söylüyor?
-Emir Sarıgül.
Sibel Can ile evliliğin eşiğinden dönen zat var ya HANİ..
Ahan da o YANİ.
Adam(!) "nokta vuruşlar" yapıyor, çamur atmadık kişi bırakmıyor.
En büyük çamuru da öz babasına atıyor ki; -Elindeki OT ziyadeleşsin, kıvama ersin, sıvama işini daha iyi görsün.
****
Ne günlere kaldık.
Ne oldu, ne bitti de bu rezil, bu rüsva duruma geldik?
Dumur'a uğrayan baba, sebep olan evlat(!)
"Höööööööt" dendiğinde kedi misali pısan, "kendini kurtarma adına" bukalemunlaşan bu zavallıya "evlat" diyenin, ona o gözle bakanın;
-Aklı da, adabı da, ahlâkı da, kitabı da, adamlığı da, insanlığı da yok-tur.
NOKTA!