5 Ocak Gazetesi'ne yetebildiğim ölçüde "gündeme dair" yazılar yazıyorum, ölene kadar da devam edeceğim.
Bunun sebepleri var.
Onları sıralayayım.
-Adını "Adana'nın Kurtuluş gününden alan" 5 Ocak benim evim, vazgeçemediğim.
-5 Ocak benim ocağım.
-5 Ocak'ın Kurucusu ve Onursal Başkanı Savaş Çokduygulu hiçbir gücün kadim dostluğumuzun arasına "toplu iğne" dahi sokamayacağı sırdaşım, yoldaşım, dert ortağım.
-5 Ocak'ın kadrosunu oluşturan ekip kardeşlerim olarak baktığım, gördüğüm canlarım.
-"Anlatılmaz yaşanır" denir ya HANİ...
5 Ocak benim için odur YANİ.
-Bana göre gazetecilikte "maddiyat" en son planda kalmalı, kişi, VEFAnın İstanbul'da bir semt olmadığını bilmeli, o ölçülerde hareket etmelidir ki, adam olduğu tescil edilsin.
-Her işte, özelikle de gazetecilikte "ana kıstas" bu olmalı diye düşünenlerdenim.
-Canım kadar sevdiğim, değer verdiğim bu "asil mesleğe" böyle başladım, böyle bitireceğim.
-Bu kriterler ışığında "son nefesime kadar"
5 Ocak'ta olmaya,
5 Ocak'ta kalmaya,
5 Ocak'ta yazmaya devam edeceğim!