5 Ocak Gazetesi'ne yetebildiğim ölçüde "gündeme dair" yazılar yazıyorum, ölene kadar da devam edeceğim.

Bunun sebepleri var.

Onları sıralayayım.

-Adını "Adana'nın Kurtuluş gününden alan" 5 Ocak benim evim, vazgeçemediğim.

-5 Ocak benim ocağım.

-5 Ocak'ın Kurucusu ve Onursal Başkanı Savaş Çokduygulu hiçbir gücün kadim dostluğumuzun arasına "toplu iğne" dahi sokamayacağı sırdaşım, yoldaşım, dert ortağım.

-5 Ocak'ın kadrosunu oluşturan ekip kardeşlerim olarak baktığım, gördüğüm canlarım.

-"Anlatılmaz yaşanır" denir ya HANİ...

5 Ocak benim için odur YANİ.

-Bana göre gazetecilikte "maddiyat" en son planda kalmalı, kişi, VEFAnın İstanbul'da bir semt olmadığını bilmeli, o ölçülerde hareket etmelidir ki, adam olduğu tescil edilsin.

-Her işte, özelikle de gazetecilikte "ana kıstas" bu olmalı diye düşünenlerdenim.

-Canım kadar sevdiğim, değer verdiğim bu "asil mesleğe" böyle başladım, böyle bitireceğim.

-Bu kriterler ışığında "son nefesime kadar"

5 Ocak'ta olmaya,

5 Ocak'ta kalmaya,

5 Ocak'ta yazmaya devam edeceğim!