Mahzuni Şerif;

"Parsel parsel eylemişler dünyayı, bir dikili taştan başka nem kaldı?" demiş ya HANİ.

Adana'mızın "meselesi de" o hesap YANİ.

Çünkü

Bizim meselemiz; -Ekonomi meselesi.

Bizim meselemiz; -Sahipsizlik meselesi.

Bizim meselemiz; -Kimsesizlik meselesi.

Bizim meselemiz; -Kimsesizler meselesi.

Bizim meselemiz;

-Cesaretsizlik meselesi.

Bizim meselemiz;

-Dik duramama meselesi.

Bizim meselemiz;

-Hak aramayı bilememe meselesi.

Bizim meselemiz;

-En değerli VARLAR'ımızın "ışık hızı ile" GAYB'a yollanma meselesi.

Bizim meselemiz;

Şakirpaşa hava alanının, TRT ve Çukurova Radyosunun İÇ edilme meselesi.

Bizim meselemiz;

-"Olsanız da olur, olmasanız da olur" denme meselesi.

Bizim "Ana meselemiz"

-Zurnada "son delik" sayılma meselesi.

"Başka mesele kaldı mı Canbolat?" derseniz...

Cevabım "evet" olur.

Onlarla devam edeyim...

Bizdeki mesele;

-Birbirimizi sevmeme, inanmama, güvenmeme, saygı duymama, çelme atma, iplememe meselesi.

Bizdeki mesele;

-Düşmanı kendi içimizde aramayı bilememe, anlayamama, algılayamama, bulamama meselesi.

Bizdeki mesele;

-"Bile isteye" elimizden alınan "eşi bulunmaz değerlerimize" koyun gibi bakma, öküz gibi davranma, davar gibi yaklaşma meselesi.

****

Adana'da yaşayan, bu güzel memleketin "muhteşem sabahına" uyanan, havasını soluyan, suyunu içen biri olarak;

-Koyunluğu, öküzlüğü, davarlığı kabul ediyorum.

Evet sevgili dostlar;

-Durum da, duruş da, bakış da, davranış da maalesef aynen böyle.

"Ben de varım" diyenler peşimden gelsin!