Mahzuni Şerif;
"Parsel parsel eylemişler dünyayı, bir dikili taştan başka nem kaldı?" demiş ya HANİ.
Adana'mızın "meselesi de" o hesap YANİ.
Çünkü
Bizim meselemiz; -Ekonomi meselesi.
Bizim meselemiz; -Sahipsizlik meselesi.
Bizim meselemiz; -Kimsesizlik meselesi.
Bizim meselemiz; -Kimsesizler meselesi.
Bizim meselemiz;
-Cesaretsizlik meselesi.
Bizim meselemiz;
-Dik duramama meselesi.
Bizim meselemiz;
-Hak aramayı bilememe meselesi.
Bizim meselemiz;
-En değerli VARLAR'ımızın "ışık hızı ile" GAYB'a yollanma meselesi.
Bizim meselemiz;
Şakirpaşa hava alanının, TRT ve Çukurova Radyosunun İÇ edilme meselesi.
Bizim meselemiz;
-"Olsanız da olur, olmasanız da olur" denme meselesi.
Bizim "Ana meselemiz"
-Zurnada "son delik" sayılma meselesi.
"Başka mesele kaldı mı Canbolat?" derseniz...
Cevabım "evet" olur.
Onlarla devam edeyim...
Bizdeki mesele;
-Birbirimizi sevmeme, inanmama, güvenmeme, saygı duymama, çelme atma, iplememe meselesi.
Bizdeki mesele;
-Düşmanı kendi içimizde aramayı bilememe, anlayamama, algılayamama, bulamama meselesi.
Bizdeki mesele;
-"Bile isteye" elimizden alınan "eşi bulunmaz değerlerimize" koyun gibi bakma, öküz gibi davranma, davar gibi yaklaşma meselesi.
****
Adana'da yaşayan, bu güzel memleketin "muhteşem sabahına" uyanan, havasını soluyan, suyunu içen biri olarak;
-Koyunluğu, öküzlüğü, davarlığı kabul ediyorum.
Evet sevgili dostlar;
-Durum da, duruş da, bakış da, davranış da maalesef aynen böyle.
"Ben de varım" diyenler peşimden gelsin!