\n\nDolandırıcılık… En basit anlatımıyla; Hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına yarar sağlayan kişilere dolandırıcı deniyor. Benim gözümde ise dolandırıcılar; Ağına düşürdüğü kurbanlardan istediğini almadan asla pes etmeyen, yılların usta oyuncularına taş çıkaran rollere bürünen kalitesiz, karaktersiz şahıslardır. \n\nPeki, dolandırıcı olmak bu kadar kolay mı? Yani bir insan vicdanını, kişiliğini, karakterini yerle bir edecek kadar nasıl bu kadar kötü olabilir? Dolandırıcılıktan konu açılmışken, bu hafta siz değerli okurlarımız için 1950’li ve 60’lı yıllarda Türkiye’de dolandırıcılık adına inanılmaz performanslar sergileyen, ünü ülke sınırları aşan bir dolandırıcıdan söz etmek isterim. Peki, dönemin en büyük dolandırıcısı olan, gazetelerin manşetlerini süsleyen, adına makaleler yazılan, hatta filmlere, dizilere konu olan bu adam kimdi? \n\nİşte namı diğer Sülün Osman’ın hayat hikâyesi… \n\n***\n“GERÇEK BİR SANATÇI, BİR DOLANDIRICI” DİYE HABERİ YAPILMIŞ\nÖzelleştirme furyası başlamadan önce büyük resmi gören bir adam varmış. Bu adam; köprüleri, yolları, saat kulelerini, tramvayları, kampüsleri, her yeri satmış. Yani özelleştirmiş. Ama şöyle bir sorun varmış ki; sattığı hiçbir yerin gerçek sahibi kendisi değilmiş. Sülün Osman, yani gerçek adıyla Osman Ziya Sülün… \nFransız Le Figaro Dergisinin 2001 yılında yaptığı ‘Geçtiğimiz Yüz Yılın En Büyük Dolandırıcıları’ listesine dördüncü sıradan girmiş. Le Figaro Dergisi, Sülün Osman’ı “Gerçek bir sanatçı, bir dolandırıcı” diye haber yapmış. \n\n‘KİRALAMACI’ DOLANDIRICI!\nDolandırıcılık jargonunda zarfçılık, yani kısa yoldan zengin olma ya da definecilik, mesela gümüşü altın diye satma yöntemleriyle tanınırmış Sülün Osman. Ama en büyük hüneri, kendisine ait olmayan yerleri satmakmış. Mesela Beyazıt’taki İstanbul Üniversitesi Kampüsünü, tramvayı, Boğaz Köprüsü’nü, Galata Kulesi’ni her yeri satıyormuş Sülün Osman. Ama bir sorun varmış az evvel de dediğim gibi, tabii ki hiçbirisi kendisine ait değilmiş. \nSatış işlerinde başarılı olamadığı zaman, kiralama yöntemini de uygularmış. Mesela diyelim Anadolu’dan birisi geldi, adama diyormuş ki; “Sana bu saat kulesini kiraladım. Sen şimdi bu saat kulesinin karşısına gelip, saatini kuran kimselerden para alabilirsin.” Yazık o adamcağızda gidip saat kulesine bakıp, saatini ayarlayanlardan gidip para almaya çalışıyormuş. \n\nO, ÇOK VİCDANLI BİR DOLANDIRICIYMIŞ!\nBu satışlarla ilgili kendisini, “Adamlar koca köprünün sahibinin benim olacağıma ikna olacak kadar salaksa ben ne yapayım?” diye savunuyormuş. Bir de çok vicdanlı olduğunu söylermiş. Buna örnek olarak da; Bilecikli bir vatandaşı dolandırmış, yine saat kulesini kiralama yöntemiyle ve şöyle diyormuş; “O Bilecikli vatandaşı dolandırdım. Cebinde 2 bin 200 Lirası vardı. Ama 2 bin 200 Liranın hepsini almadım, 200 Lira yol parasını kendisine bıraktım” diyormuş. \n\n***\n“BU KADAR SAF İNSAN VARKEN BAŞKA İŞ TUTMAM!”\n61 yıllık hayatının 18 yılını cezaevinde geçirmiş. İlk dolandırıcılığını 1948 yılında yapmış, ev sahibini dolandırmış. Ama ondan önce yaptığı başka bir dolandırıcılık var. 1943 yılında evlendiğinde karısına müteahhit olduğunu söylemiş. Karısı, müteahhit olmadığını anladığında ikinci çocuğuna hamileymiş. Yıllar boyunca gazetecilerin en sevdiği haber konusu olmuş.\n\nDolandırdıkça hapse düşmüş. İzmir’de cezaevinden çıktıktan sonra Demokratik İzmir Gazetesi’nde “İşte 30 Sabıkalı Dolandırıcı” diye haber olmuş ve Demokratik İzmir Gazetesi, Sülün Osman ile bir röportaj yapmış. Bu röportajda Sülün Osman, ‘Dolandırıcılıktan vazgeçmeyi düşünmediğini, bu kadar saf insan varken başka iş tutmanın enayilik olacağını söylemiş.’ (Devam Edecek…) \n\nKAYNAK: https://www.instagram.com/196.sekiz/\n