‘’Deprem öldürmez, Bina öldürür!’’ O zaman bizleri yönetenler şapkasını önüne koysunlar ve tekrar düşünsünler.
Kentler, insanlar için yaşam ortamlarından en önemlisidir. Bireylerin kişiliklerinin çok yönlü gelişmeleri yanında, oturma, dinlenme, dolaşım etkinliklerini yerine getirme, kültürel aktivitelerde bulunma ve daha birçok insanca yaşama ortamını hazırlamalıdır.
Merkezi yönetim ve yerel yönetimler maalesef birçok konuda “Ben yaptım oldu” mantığı ile davranmakta, kent halkıyla hiçbir projeyi paylaşmadan uygulamaya koymaktadırlar. Daha ileriye gideyim, halka sormayı bıraktım, projenin muhatabı STK’lara bile sormuyorlar.
“Bir elin nesi var, iki elin sesi var” Atalarımız bu sözleri boşa söylememişler “Birlikten kuvvet doğar” Daha sağlıklı bir şehir inşa etmek için tek başımıza karar vermeyelim hep birlikte ve muhataplarıyla birlikte karar verelim.
Nedeni ise yaşanmışlıkları hatırlayalım.
27 Haziran 1998’de 7.1 Adana depremi. Depremin soğuk yüzünü Adanalı görmüş, yaşanılan acılara, yıkılan binalara hep birlikte tanıklık etmiştik.
7,1 büyüklüğündeki depremde 145 kişi ölmüş, 1500 kişi yaralanmış, yüzlerce ev yıkılmıştı.
Bir yıl sonra 17 Ağustos 1999’da ise bu kez Gölcük merkezli 7,4 büyüklüğünde deprem felaketini yaşadık.
Resmî raporlara göre 17.480 ölüm, 23.781 yaralanma oldu, 505 kişi engelli kaldı. 285.211 ev, 42.902 iş yeri hasar gördü. Gerçekten tam bit yıkımdı.
6 Şubat 2023 Cehennemin provasını yaşadık.
Kahramanmaraş merkezli büyük depremde ise yine şansı olmayan yüzbinler vardı. Halen acısını yaşıyoruz ve çekiyoruz. 50 bin 783 vatandaşımız hayatını kaybetti, 107 bin 204 yaralımız oldu.
Ve İstanbul depremi, 6,2 büyüklüğündeki depremin ardından 291 artçı sarsıntı kaydedildi. Can kaybı yok. Bilim insanları beklenen İstanbul depremi bu değil dediler. Deprem ama yüzünü gösterdi. Daha büyüğü olursa ne olur soruları ve sonuçları aklımıza geldi. Allah korusun dedik hepimiz.
Sonuç olarak depremin her daim bize anımsattığı bir şey var, size şah damarınız kadar yakınım ve her an kapınızı çalabilirim.
Ne var ki deprem öncesine değil sonrasına dönük çalışmalar hala sür git devam ediyor!
Boş işleri bırakalım buna bakalım. Yaşadıklarımızı unutmayalım unutturmayalım.
