Siyaset, sadece bir partiye üye olmak, rozet takmak ya da seçim dönemlerinde sahada olmak değildir. Her siyasi yapının içinde elbette farklı düşünceler vardır. Her kararı doğru bulmak zorunda değilsiniz. Yanlış gördüğünüz noktada eleştirecek, itiraz edecek, düşüncenizi açıkça söyleyeceksiniz.

Ancak bunu yaparken ortak zemini de korumak gerekiyor.

Bugün Yeni Parti üzerinden her platformda yaşanan tartışmalara biraz da buradan bakmak lazım.

Bir karar size yanlış gelebilir. “Küstüm, oynamıyorum” mu diyeceğiz, yoksa masaya oturup konuşacak, itirazımızı anlatacak ve ortak bir çözüm mü arayacağız?

Bence siyaset ikinci yolu gerektiriyor. Çünkü siyasette farklı fikirlerin olması bir zayıflık değil, doğru yönetildiğinde zenginliktir.

Bu noktada Adana’ya da ayrı bir parantez açmak gerekiyor.

Adana siyaseti, Türkiye siyasetinin önemli laboratuvarlarından biri. Burada parti içi tartışmaların nasıl büyüdüğünü, zaman zaman kişisel hesaplaşmalara dönüştüğünü ve bunun siyasi yapılara nasıl zarar verdiğini geçmişte defalarca gördük.

Bugün de aynı hataların tekrarlanmaması gerekiyor.

Yeni Parti’de yaşanan her tartışmayı sosyal medyada büyütmek, birbirini hedef göstermek ve meseleyi kişiselleştirmek kimseye kazandırmaz. Eleştiri elbette olacak. Yanlış karar varsa söylenecek. Ancak eleştiri ile yıpratma arasındaki çizgiyi iyi korumak gerekiyor.

Çünkü bir siyasi hareketin enerjisini kendi içinde tüketmesi, rakiplerinin isteyeceği en kolay sonuçtur.

Özgür Özel’in ya da Yeni Parti yönetiminin her kararının doğru olduğunu söylemek mümkün değil. Siyasette yanlış karar da alınır, eksik hesap da yapılır. Önemli olan hatayı konuşabilmek ve gerektiğinde düzeltebilmektir.

Bunun yolu ise sosyal medyada birbirine yüklenmekten değil, konuşmaktan, tartışmaktan ve ikna etmeye çalışmaktan geçiyor.

Adana’nın da Türkiye’nin de bugün ihtiyacı olan şey daha fazla kavga değil, daha fazla siyasi akıl.

Elbette her ailede tartışma olabilir. Farklı fikirler, kırgınlıklar, anlaşmazlıklar yaşanabilir. Ancak önemli olan, bu sorunları aile içinde konuşup çözebilmektir. Aile içinde kavga edilebilir ama o kavganın sokağa taşınmasına izin verilmez.

Eleştiri olsun. İtiraz olsun. Muhalefet olsun.

Ama aidiyet de olsun, sorumluluk da olsun, ortak mücadele de…