İnsan bazen kendi kendine soruyor: Biz gerçekten ne yaşıyoruz?
Yıllardır belediyelerde en fazla müteahhitlerin ihalelerini, kim kiminle ortak iş çeviriyor onu konuşurduk. Meğer mesele o kadar masum değilmiş. Çünkü öğrendik ki belediyede köpek maması satan başkan yardımcısı bile varmış.
Yanlış duymadınız.
Yakında “tavuk yemi distribütörü belediye başkan yardımcısı” duyarsak şaşırmayın.
Bonus bölüm: “Kuş yemi üreticisi başkan yardımcısı”.
Hepsi mümkün. Belediyede makam odasını yem bayisine çevirmelerine ramak kalmış!
Yetmedi…
Bir de çiftliğine hayvan tezeğini belediyeden taşıttıran başkan yardımcıları olduğundan bahsediliyor.
Tezek taşımak için belediye kamyonu!
Koskoca belediyede başka iş kalmadı herhâlde.
Bu arada, bu kadar tezek taşınırken insan kokudan sarhoş olabilir tabii… Sonra da “ehliyeti kaptırmak” gibi yan etkiler doğabilir. En azından duyduğumuz hikâyeler bu yönde.
Velhasıl, memleket yönetmek zor iş.
Ama anladığım kadarıyla bazıları için asıl zor olan, yem ticareti ile belediyeciliği birbirine karıştırmamak.
Halk sağlığına odaklanmayan başkan yardımcısı hayvan tezeğine odaklanıyor.
Ey Allah’ım ne günlere kaldık…