Ne günlere kaldık..
Neler görüyor, nelere şahitlik ediyoruz..
Güzel memleketim Teksas'a dönüştü..
-Vuran vurana,
-Kıran kırana,
-Çarpan çarpana,
-Çalan çalana,
-Tehdit eden edene,
-Isıran ısırana,
-Kesen kesene,
-Sıkan sıkana,
-Öldüren öldürene..
Bıçağı, silahı olmayanı öteliyorlar, adamdan saymıyorlar..
Silah evinde değil, belinde değil, elinde olacak..
Takiptemisin, tehlike mi sezdin? Çekeceksin tetiği, jarjöründe tek kurşun kalmayana dek boşaltıp, işi halledeceksin(!)..
Ülkenin her noktasında yaşanan ve yaşatılanlara baktığınızda, bu gerçekle karşılaşıp, insanlığınızdan utanırsınız..
"Sorumlular nerede?" sorusunu sormak istersiniz, "muhatap" bulamazsınız..
Kendini adamdan sayan bir "psikopat" gencecik iki kızı takip ediyor.. Birini öldürüyor, ötekisinin kafasını kesip, surlardan atabilecek kadar şerefsizleşiyor..
Bitmedi, dahası var..
Başka bir şehirde iki haysiyetsiz, akşam vakti yine masum bir kızı takip ediyor.. Taciz edip, cinsel saldırıda bulunuyor.. Oradan geçenler, bu şerefsizlere mani olup, polise teslim ediyor..
-Sonuç ne?
-Serbest bırakılıyorlar..
-Benim güzel ülkem bunu haketmiyor..
Benim güzel ülkemin Teksas olmaktan kurtulmasının tek yolu İDAM'dır..
Bunu hep söyledim, söylemeye de devam edeceğim..
Kahpe dölü, hiçbir suçu-günahı olmayan iki kızımızın birini öldürüyor, ötekinin başını kesip surlardan atıyor..
-Her saat vahşet,
-Hergün dehşet.
Dünyaya rezil olduğumuz kesin..
"Yetti artık" diyerek, bu utançtan kurtulmamız şart.. Bu işin yolu da, yordamı da bellidir.. Belli olanı, inatla ve ısrarla belirsiz kılmak çözüm getirmez, bilakis
çözümsüzlük doğurur, meselenin daha da çoğalmasını sağlar..
O yüzden, bu önemli, bir o kadar hassas soruna "adam gibi" NEŞTER vurup, "ya herro, ya merro" dememiz, bu şerefsizleri bu haysiyetsizleri "idam sehpalarında" sallandırmalıyız..
Adamsak yaparız..
Değilsek yapamayız, onlar da "meydan bizimdir" der, DEVAM eder..
Bizde "meeeeeeeeeee" sesi çıkarmaya devam ederiz.!
