Turgay Dener, Polonya’dan taa Varşova’dan yollamış.
İçinde bulunduğumuz şu mübarek günlerde, oruçtan çıkan yüzleri biraz tebessüm ettirir diye yazıyorum.
Bi de, vatandaşı kandıran, sıkıştı mı yeni numaralar bulan siyasetçileri acaba biraz utandırır mı diye.
Ateist bir adam, şehrin stresinden kurtulmak için ormanda gezintiye çıkımış.
Etrafındaki tabiat güzelliklerine hayranlıkla bakıyor ve kendi kendine söyleniyormuş;
“Evrim ne güzellikler yaratıyor”
O da ne; karşına, küçük mü küçük, mini minnacık iki ayı yavrusu çıkıvermiş.
Etrafına bakınmış kimse yok.
“Hayvanlar yalnız galiba. Onları götürüp birilerine satabilirim” diye geçirmiş içinden.
Eline alıp okşamış.. Hayvanlar memnun…
Onları yere bırakıp çantasını açmak üzere yekindiğinde, arkasından bir homurtu sesi gelmiş.
Tahmin ettiğiniz gibi, yavruların annesi olan ayı arkasında.
Korku içerisinde başlamış kaçmaya.
Adam önde, ayı arkada başlamış bir kovalamaca.
Bütün gücüyle kaçıyormuş ama,her arkasına bakışta kendisine daha da yaklaşmış olduğunu fark ediyormuş.
Dakikalarca süren bu yarışın sonunda adamın ayağı yerdeki bir dala takılmış.
Tabi adam yere, ayı da onun üzerine…
Kocaman pençeler yüzüne inmeye başlarken, adam;
“Tanrım” diye haykırmış var gücüyle.
Bir anda zaman durmuş, ayı donmuş, ormandaki nehir bile akmaz olmuş.
Orman kararmış ve gökyüzünden bir ışık huzmesi üzerlerine parlamış.
Çok derinden gelen ilahi bir ses adama;
“Yıllarca bana inanmadın, yaratılışı kozmik bir kazaya bağladın..Şimdi de kalkmış, sana bu durumda yardım etmemi mi istiyorsun?” demiş.
Adam utanç içinde;
“Biliyorum bunca yıldan sonra dindar biri olmayı istemem haksızlık, ama belki ayıyı dindar yapabilirsin” diye cevaplamış.
İlahi ses “Peki” diye karşılık vermiş ve etraf yine gündüze, eski haline dönmüş.
Adam içinden “kurtuldum mu ne?” diye geçirirken, ayı diğer pençesini de gök yüzüne doğru kaldırmış;
“Allahım, senin rızan için oruç tuttum, senin rızkınla orucumu açıyorum, hamd olsun verdiğin nimetlere” diye duaya başlamış.
Dua bitince ne olmuş, anlattırmayın bana.
Ama size şunu hatırlatmama izin verin.
Çok klasik de olsa, çocuklarınıza da söyleyin;
“Belki insanları kandırabilirsiniz, ama Allah’ı asla”
