İnsan ömrü uzadı. Ama bunun hem iyi hem de kötü yanları var. Çok acılı olaylar görüyorsunuz, üzülüyorsunuz. Birde buna hastalık eklenirse tam bir felaket.
Çok yaşayan, çok acı görüyor. Sevdiklerimizi birer birer kaybediyoruz ve her gün de gamlı haberler alıyoruz. Yalnızlaşma duygusu kahredici.
Bende bu duygular içindeyim. Acı haberler gözlerimi yaşlarla dolduruyor.
20 Şubat 2018 günü U.S.A da yaşayan merhum kız kardeşimin büyük kızı Prof. Dr. Gonca Pasin vefat etti. 10 Nisan 1950’de elime doğan Gonca, babası merhum Orgeneral Reşit Pasin’in dış ülke görevleri nedeniyle iyi bir eğitim görmüştü.
California Davis’de üniversitede gıda mühendisliğinde çalışıyor, ünlü bir süt şirketinin ve vakfının başkanlığını da yapıyordu.
Bizden büyüklerin ölümü fazla yadırganmıyor ama küçüklerinki çok acı ve kabulü oldukça zor. Bende bu ölüm karşısında büyük üzüntü duyuyorum.
Modern şehir hayatı çok şeyi unutturdu, yok etti. Eski mahalle yaşamında yardımlaşma vardı, sevinçler, acılar paylaşılırdı. Bugün kimse kimseyi tanımıyor ve de ilgilenmiyor.
Yahya kemal Beyatlı’nın şiiri bunlara değiniyor.
Sevdiklerimiz göçüp gidiyorlar birer birer
Ay geçmiyor ki almayayım gamlı bir haber
Kalbim zaman zaman bu haberlerle burkulu
Zihnim düşünceden dağınık, gözleri dolu
Kaybetti asrımızda ölüm eski hüznünü,
Lakayd olan mühimsemiyorgamlı bir günü
