Tek başına bir insan
Noksan sayılır, noksan
Takat az, ömür kısa
İhtiyacı var dosta
Gönül kırmak çok kolay
Kazanması ise pek güç
Zengin bile olsan da
Yalnız isen hiçsin, hiç
DENGE – AHENK
Şu sınırsız evrende
Zıtlıklarla sağlanmış
İnanılmaz bir ahenk
İlahi, yüce denge
Tutarsan hevesleri
İradenle dengede
Kaybetmiş olsan dahi
Kazanırsın ilerde
KANAATKAR OLMA-FAKİRLİK
Fakiri zengin eden
Kanaatkar oluşu
Zengini fakir yapan
Parayı savuruşu
Sorarsa biri bana
Kimdir en fakir olan
Tereddütsüz derim ki
Gönlü fukara olan
ULULAR
Büyük olan insanlar
Aşar tüm zorlukları
Buhran anında çıkar
Aydınlatır dünyayı
Ulu, büyük kişiler
Çok ama çok sevilir
Öldükleri zamanda
Gönüllere gömülür
VİCDAN
Kalbin derinliğine
Var bir vicdan yargıcı
O yargıç sağ oldukça
Olma sen hiç kaygılı
İçimizde oturan
Tanrısal yargıç vicdan
Verir kararlarını
Sapmadan doğruluktan
Vicdan aldatmaz ayna
Düşürmez küçük seni
Yol gösterir daima
Kutup yıldızı gibi
