-Memduh emmi...
-Hı...
-Memduh emmi...
-Hıı...
-Memduh emmi...
-Hıııı dedim ya, beni duymuyon mu?
Gene kafanda gırk dilki, dolaşduruyon...
Ne diyecen, de hele?
-Memduh emmi, yanlış anlama da, soyadın neden parasızgezen?
-Netçen bakem?
-Merak ettimde...
-Coğ mu marak ettin?
-Evet...
-Aramızda galacak emme... Kimseye demüyecen...
Söz mü?
-Söz Memduh emmi, bana inan...
-Dinle o vakıt;
çoğ eski zamanlarda köyümüze soyadı olmayanlar uçun ganuncular gelmiş... Bu ganuncular köydeki herkeşi çağurmuş... Bubamın bubasını da çuğurmuşlar...
Sıra Murtaza düdeme gelmüş, "paran varmı bakem?" demiş düdeme ganun yapanların en böyüyü...
Düdemde; "Bende para yoğ kanuncu beg" demüş...
Ganuncularun başıda; "paran yoğsa, sana soyisim nem de yoğ" demiş... Eyimi?
-İyi olurmu hiç Memduh emmi... İşler sarpa sarmış desene?
-Neyü sarmış, neyü sarmış?
-İşler karışık demek istedim Memduh emmi...
-Bir zaman sonra, ganun yapanların başı beg, düdeme acumuş, "sana bidave soyisim takacam, buda benden sana kuyak olsun bakem" demüş, sonram da, şunu söylemüş düdeme;
"madem paran yoğ, senin soyismin parasuzgezen olsun bakem... İşte büyle Canbulat gardaş... Aramuzda galacak, kimselere demüyecen...
-Söz verdim ya, kimselere söylemem, sadece köşemde yazacağım...
-Sağolasun,
var olasun benim iki gözüm...
-Memduh emmi, soyadın tuhaf...
Bu yüzden sıkıntı çektin mi?
-Çekmedüm... Bubam, soyisimvirenlerun başına; "sagolasun, begim" demiş...
-Neden demiş?
-Torunum Seydo'ya sordum,
Bana dedu ki "eyyuki, parasızgezen koymuş,
ya paraylagezen goysaydu... Garşumuzdaki küylerde yaşayanların hepisu akrabamuz çukardu." Allah ondan razı gelsin, mezaruna nurlar yagdursun...
-Nur, öyle her isteyene yağmaz ki Memduh emmi...
-Niden yağmasun?
-Nur, ermişlerin mezarlarına yağarmış, böyle söyler büyüklerimiz.
-Senun böyüklerin birşey bilmeyu... Sen, genede kimseye birşey dime tamam mu?
-Tamam Memduh emmi, kimselere demem... Sadece gazetedeki köşemde yazarım oldumu?
-Sagolasun, var olasın, benum iki gözüm... Sen ne gadar sözüne sadukmuşun yahuuuu.
