Yahya Kemal uzun yıllar büyük elçilik yapmış ve istanbul’ a hayran bir şairimiz. İstanbul’un işlemediği herhangi bir semt şiirlerinde kalmamış gibidir. Son zamanlarda daha çok ölümü işlemiş ve ölümü sevilecek bir şey haline getirmiştir. Bu şiirlerinden biriside sesiz gemidir, lise olgunluk sınavında kompozisyonda soru olarak bu şiir gelmişti, gün geçtikce şiirin güzelliğini daha da iyi anlar oldum. Bakalım siz ne diyeceksiniz.
Artık demir almak günü gelmişze zamandan,
Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan
Hiç yolcusu yokmuş gibi sesizce yol alır yol
Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de kol.
Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli,
Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli.
Biçare gönüller! Ne giden son gemi bu!
Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu!
Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;
Bilmezki giden sevgililer dönmecekler.
Birçok gidenin her biri memnun ki yerinden,
Birçok seneler geçti dönen yok seferinden.
