5 Şubat 2023 Pazar akşamı…
El ayak çekilmiş, uyumak için son hazırlıklar yapılıyor.
Sabah okul, iş, kim bilir daha ne planlarımız vardı!
Başımıza geleceklerden habersiz, ev halkına ‘İyi Geceler’ dedik, odalarımıza çekildik.
Herkes derin uykuda...
***
Saat: 04:17…
Önce zangır zangır sesler duyduk, sonra sallandığımızı hissettik.
İlk etapta ne olduğunu anlamadık, anlayamadık.
Uyku sersemiyiz, deprem olduğunu anlamamız 5-10 saniye sürdü.
Kısa bir şoktan sonra yataktan fırladık!
Hava soğuk, buz gibi..
Sicim gibi yağmur yağıyor, elektrikler kesik, her yer zifiri karanlık.
Gökyüzü kıpkırmızı...
Yerle gök birbirine girmiş, yer yerinden oynamıştı!
Yaşananlar kıyametin provası gibiydi.
Ne yapacağımızı bilemedik, aklımızı yitirmiş gibiydik.
Korku, telaş, panik, endişe, koruma ve korunma içgüdüsü…
Her şey karmakarışıktı.
Fakat yaşanan panik ataktan bir an önce kurtulmamız gerekiyordu.
Aklımıza ilk evlatlarımız geldi.
Ailemizi korumaktan başka hiçbir şey düşünmedik.
Şükürler olsun herkes iyiydi, yıkılmamış ayaktaydık.
***
Bizler de bir depremzede olarak çok korktuk, çok üzüldük, ağır travmalar yaşadık.
Ama her ne olursa olsun hayattaydık, yani şanslıydık.
Ya diğerleri…
11 ilimizde meydana gelen iki büyük depremden, asrın felaketinden sonra;
On binlerce canımız gitti, milyonlarca insanımız ailesinden, sevdiklerinden, evlerinden, işlerinden oldu.
Evlatlarını, anne babasını, kardeşlerini, eşlerini kaybeden depremzede yakınlarının içler acısı, yürek burkan hatıraları kaldı geriye.
5 Şubat 2023 akşamı, herkes birbirine iyi geceler dedi,
6 Şubat 2023 sabahı, kimse günaydın diyemedi!
Bizler de dahil…
