Güvenmek…Hem olumlu, hem olumsuz anlama gelen bir kelime…Güven:İnanma, bağlanma duygusu, itimat. Güvenme itimat etme anlamında...Güven kelimesine eklenen ''me'' eki kelimenin anlamını olumsuz hale de getirmekte.Hani derler ya kimseye güvenme...
Zor iştir güven.Daha bebeklikte başlar bu kelimenin anlamı ve önemi. Bebeklikte sağ gösterilip sol el ile mama yedirilişi...Hoşlandığını gösterip diğer eldeki kaşıkla farklı gıda alımı...Güven zedelenişi burada başlar.
Psikiyatristler ve psikologlar çok kullanır güven konusunu ...Hadi derler,senin çocukluğuna bir inelim...Buradan başlıyor sorgu, sual ve tanıma, vakıf olma işleri.
Sünnet edilirken de kandırılır çoğu kez.Aaa, kuşa bak kuşa…Al sana lokum derler ...Ağzına lokum tadı henüz gelirken, sünnet biter...Olan olur.
İlkokula başladığında öğretmene olan güvenin, bir gün ondan yediğin Osmanlı tokadıyla kaybolur, gider.
Ortaokula başlarsın. Gözün açılır...Aşık olursun. Çocukluk aşkı...Sen onu severken, o başkasına göz kırpar...Yine gitti güven.
Lise yılları...Biraz daha büyürsün...Bu sefer sen güven sarsacak işlere başlarsın.Gizli gizli sigara içersin, arada bir bira kaçamağı...İzinsizara sıra okuldan kaytarmalar...Neredesin sorularına yanlış cevaplar...Ana,babanın güvenini, bu sefer sen kaybedersin.
Derken, yıllar su gibi alıp gider ve üniversite yılları…Sözde daha olgunsun, akıllısın...
Çoğu kez yaşadığın İl’in dışında okursun...Daha serbest, daha özgür...Haytalık yaparsın.Ders çalışmazsın.
Daha birinci sınıfta mühendis olursun,avukat olursun,doktor olursun, finansçı, bankacı, işletmeci olursun kendince...Derslerin sorulur…Cevap olarak, hep iyi dersin...Güveni ara ki bulasın.
Okul biter. İş ararsın… Beklersin...Bunca yıl emek ver oku, geleceğe umut besle ama bekle…Kızarsın...Bu sefer de yönetenlere güven kaybı oluşur....Onu mumla arasan gündüz bulamazsın.
Netice de şu ya bu kadar zamanda iş bulursun. İş hayatına atılınca, nasıl bir dünyaya geldiğini anlarsın. Zordur işin bu tarafı...Binbir çeşit insanla tanışırsın. Cins cins…Farklı coğrafyalardan, farklı mekanlarda, farklı ailelerde yetişmiş, az tahsillisi, çok tahsillisi, kültürlüsü, kültürsüzü, görgülüsü, görgüsüzü…Cinslikleri gördükçe, kütükleri, kabaları gördün diyelim ...Tanıştıkça...Bu sefer daha geniş bir kitleye, ortama ve insanlara güvenmezsin.
Mal alırsın, sahte çıkar,bozuk çıkar ...Bu sefer de üretene güvenmezsin...İnternetten sipariş verirsin, paketten farklı ürün çıkar, internetten alış verişe güvenmezsin.
Bir arkadaşla ortak iş kurarsın, iş yürümez, ortaklığa güvenmezsin. Bir yakınına borç verirsin, zamanı gelir alamazsın, borç isteyenlere güvenmezsin.
Yaş arttıkça deneyimin artar...Sağlığa,eğitime,hukuka güvenmezsin...Kendince adalet arar, düzen kurarsın...
Kimisi de güvenenlerin güvenini kullanır yol alır...Bina yapar, yarım bırakır kaçar, seni kandırır kaçar...Güvenin kaçışını görürsün...
Trafikte yaya ya yeşil ışık yanar, Sürücü üstüne üstüne sürer, araçlara kırmızı ışık yanar, sürücü, kırmızı ışıkta geçer, sürücülere güven duymazsın. Gün gelir evlenirsin...Güven, fesatlık yaparsa yalnızlığa düşersin..
Her lafa inanırsan zamanı geldiğinde güvenin yanına ''me'' eklersin güvenmemeye başlarsın…Daha sonra ''me'' nin yanına bir ''me'' daha eklersin ....Güven me me yi çok seversin...
Daha bu ve buna benzer onlarca, yüzlerce örnek verilebilir. İşte böyle dostlar...
Siyasette de durum pek farklı değildir. Siyasi partiler, seçim süresince pek çok vaatte bulunur ama seçim bitince, adeta seninle işim bitti dercesine, vaatlerini unutur, ya da yerine getirmez. Siyasete güven mi, güvenme mi? Ona da sen karar verirsin.
Sandalyede oturacağım diyene,oturduğum yerden jiletle kazıyamazlar diyenleri de ortada göremezsen, bu kelimenin anlamını daha iyi anlarsın....
Kimseye güvenme. Babana bile güvenme. Atalarda , boşuna babana bile güven me dememiş.
Ah Türkçenin azizliği ah. Güven. Bir ek neler yapıyor neler.? Bir ‘’me’’ eki ile oluyor; güven me.! Güvenme itimat ediş mi, yoksa güven me, itimat etme me mi?
Nasıl bir kelime takısıymış bu? ‘Me.’
İşte ''me''nin önemi burada.Bir ''me'' yetmez.. İki ''me'' de. ‘Me’....’Me’....
Kesin ve net olan bir şey varsa ; o da bu eklerle, Güvenmeme yani, itimat yok noktasıdır.!!!
SON SÖZ: ‘’ GÜVENSİZLİK, TEMELSİZ BİNA GİBİDİR.’’