Yıllar önce yayımladığım "Ünsal Özdiker'le Dünya Turu" yazılarımdan birinin başlığı "Küba'da neler yok" idi.

Oraya seyahatlerimde "para" dışında hemen her şeye sahip olduklarını görmüş, adalet ve eşitlik dahil pek çok şeyine hayran kalmıştım.

Çocuklarım ve torunlarımın bulunduğu Teksas'a yakınlığı nedeniyle de Küba'ya defalarca gittim.

Şimdi sosyal medyada burası için "para kullanılmayan ülke" diyorlar.

O kadar da değil.

Ben bu cümleyi "Paraya en az ihtiyaç duyulan ülke" diye düzeltmek istiyorum.

Küba, Dünyada az sayıda komünist ülkeden biri.

Ancak o kadar ilginç bir yaşamı barındırır ki, sanki başka bir Dünya, başka bir zaman.

Burada işsizlik yok.

Herkes eğitim alırken, yeteneğine göre yönlendiriliyor.

İnsanların maaşları arasında yüzde 5'ten fazla fark yok.

Milletvekili ile garson arasındaki fark bu kadar.

"Çocuğum ne olacak?" derdi yok.

İnsanın çocuğu için endişelenmemesinden daha büyük bir zenginlik yoktur herhalde.

Kadınlar hamile iken, spor, sağlık, ve çocuk yetiştirme eğitimi almak zorunda.

Çocuk devletin sayıldığı için, her türlü eğitim eşit ve tamamen ücretsiz.

Sokakta yatan evsiz yok.

Dünya'nın en gelişmiş ülkesi olan Amerika'da 4 milyon evsiz insan yaşıyor.

Ama Küba'da evi olmayan, devlet tarafından konaklaması ücretsiz karşılanmayan kimse yok.

Sabun, şampuan, deodorant, parfüm, kişisel bakım ürünleri her ay devlet tarafından ücretsiz veriliyor.

Kazık yeme korkusu yok.

Bütün dükkanlar ve işletmeler devlete ait.

Oralarda çalışan insanlar devlet memuru sayıldığı için, maaşlarını devlet ödüyor.

Fiyatları da, devlet belirlediği için kandırılma şansınız da yok.

Bütün ürünler; belli oranlara kadar Küba vatandaşlarına ücretsiz.

Limiti aştığınızda ise, çok çok ucuza para ile satın alabilirsiniz.

En yüksek maaş 30 avro.

Ama insanların çoğu bunu bile gereksiz buluyor.

Çünkü zaten genel olarak her şey ücretsiz.

İsterseniz ülke içinde her yıl istediğiniz bir yere, devlet sizi ailecek tatile gönderir.

Dünya'daki bütün ülkelerde, zenginlerin gidebildiği ve yoksul insanların parasının yetmediği restoranlar, eğlence merkezleri var.

Küba'da her yere girebilirsiniz, hiç bir ayrımcılık yok.

Çünkü ülkede para kullanılmadığı için, bir işçi ve bir doktor, aynı restoranlara gidip, aynı eğlence merkezlerinde rahatça vakit geçirebiliyor.

Çocuklar üniversite eğitimlerini tamamlayana kadar kalem bile almıyorlar.

Hepsi devlet tarafından fazlasıyla karşılanıyor.

Hastane masrafı ya da yol harcaması yok.

Ülkenin bütün vatandaşları istediği yemekleri rahatlıkla yiyebiliyor.

Devlet her ay 2 kilo kırmızı et dağıtıyor.

Düşünsenize; dört kişilik bir ailenin evine ayda 8 kilo et giriyor.

Bu Dünya'nın neresinde var?

Bütün gıda ürünleri organik.

O nedenle tavuk çiftliği kurmak yasak.

Tavuklar, bahçelerde doğal olarak yetiştiriliyor. Hormon kullanmaya kesinlikle izin yok.

Şaşıracaksınız ama, Küba'da "aile içi şiddet" neredeyse yok.

Kadın ya da erkek çiftler, birbirlerine verdikleri en ufak fiziksel hasarda 5 yıldan az olmamak üzere cezalara çarptırılıyorlar.

(Devam edecek)