Sevgi yaşamın kaynağıdır. Bir insanın taşıdığı ve yaşadığı duygudur. Her insan sevgiye açtır hep bir yerlerde bir şeyler eksik kalır ve tamamlamak için elinden geleni yapar. Bazıları da yapmaz ve bırakır o insanlar hayatları boyunca ya hiç sevilmemişlerdir. Ya da sevginin kelime anlamını bilmiyorlardır. Bu da aile de başlar aslında eğer aileniz sizi çok severse dışarda artık sevgi aramanıza gerek kalmaz.
Eğer;
Aileniz sizi sevmediyse hiç bunu dışarda da arasanız bulamazsınız çok nadirdir. Dışarıda sevgi bulmak, seven birini bulmak çünkü siz kendinizi dahi sevmenin ne demek olduğunu bilmezken başkası gelip sizi sevdiğinde bir durup düşünürsünüz ne olduğunu, korkarsınız ya da bocalarsınız. Ama sevgiyi bilen insanlar bocalamaz. Her zaman özgüvenlidir. Her yerde sevilir, değer verilir, onu seven insanlarla doludur çevresi en başta kendini sever sonra her şeyi herkesi sevmeye başlar. İnsan sevildikçe ve sevdikçe iyileşir, güzelleşir denilir hep ama kim inanır ki buna…
Bence;
İnanın bende inanmazdım, sevildikçe bir insanın iyileşe bileneceğine ama bir insanı karanlıktan aydınlığa en güzel taşıyan şey sevgiymiş aslında hiçbir şey değil. Sevgisizlikte tam tersi sevgi ne kadar büyükse insanda o kadar büyüktür. Seni seviyorum kelimesi çok klişe bir cümledir. Ağızda seven insanlar vardır. Gerçek mi, yalan mı bunu ayırt edemezsiniz. O kelime kullanıldığında herkes sevinçten havalara uçar, kendini değerli hisseder. Ama kalpten gelmediği için sonrasında çok büyük bir hayal kırıklığı yaşarsınız. Erich Fromm ‘un çok güzel bir cümlesi vardır. “Önemli olan sözler değil, davranışlardır. Sevdiğini söyleyen biri yerine, Sevgisini gösteren birine inanın” der.
Çünkü;
Kalpten gelen sevgi bambaşkadır. Bunu dolu-dolu hissedersiniz. Her seferinde o kelimeyi kullanmak yerine başka çabalar içine girersiniz. Karşınızdaki insanın gözlerinin içi gülünce anlarsınız sevginin nasıl bir şey olduğu ya da gözlerinizden yaş gelene kadar güldüğünüzde anlarsınız. Çevrenizde sizi seven insanlar olsun sizi gerçekten sevdiği için, kendi çıkarları olmadan, kendi beklentileri olmadan seven insanlar edinin kendinize
Evet, bu çok zor belki ama önce işe kendinizi sevmekle başlayın. Kendi kendinize yetebilmeyle başlayın zaten siz kendinizi severseniz. Karşınızdaki insan da sizi o şekilde sevecektir. Öyle insanlar bulun ki kendinize görüştüğünüzde huzur bulduğunuz, onlarla görüştükten sonra ayrı bir motivasyon hissettiğiniz sizi gerçekten kalpten seven dostlar ya da arkadaşlıklar bulun. Onlar sizin gerçek hazinenizdir. Onları sevgisiz bırakmayın…
Sevgisizlik insanı öldürürmüş eğer aydınlığa ulaşmak istiyorsanız. İnsanları iyileştirin sevginizle ki onlarda sizi iyileştirsin sevmekten korkmayın…
