PADİŞAH ve VEZİR

Vakti zamanında bir Padişah’a, çok güzel bir tavus kuşu hediye etmişler. Demişler ki; efendim bu tavus kuşunun eşi benzeri dünyada yok, çok cins bir hayvandır. Şöyle meziyeti var, böyle meziyeti var. Öve öve bitirememişler kuşu. Neyse Padişah hediyeyi kabul eder. Vezirine dönüp;
-"Nasıl buldun bakalım tavus kuşumu?"
Vezir,

‘'-Bu tavus kuşunun bir kusuru var efendim' deyince Padişah hiddetlenir:
-"Nedir bakalım benim eşi benzeri olmayan tavus kuşumun kusuru?"
Vezir:
"Efendim, önce siz bunu size hediye edene sorun sonra söyleyeyim.’’ deyince Padişah çok merak etmiş. Tavus kuşunu hediye edeni çağırtıp kuşun kusurunu sormuş. İlk önce kuşun hiçbir kusuru olmadığını söyleyen adam, kellesinin Padişah tarafından alınacağını anlayınca, gerçeği itiraf etmiş:
-"Efendim bu tavus kuşu yumurtadayken anası öldü, biz de onu bir Kaz'a kuluçkaya yatırdık, ama bu onun zarafeti ve güzelliğini gölgelemez.
Adamı yollayan Padişah, Veziri çağırtır ve tavus kuşundaki kusurun ne olduğunu ve bunu nereden anladığını sorar.
Vezir:

"Efendim tavus kuşu alımlı hayvandır kasılır yürür. Suyu bile iki saatte içer, çalım satmaktan. Ama bu tavus kuşu, su içerken kaz gibi boynunu uzatıyordu.
Aferin demiş Padişah ve emir vermiş:
-"Vezirimin yemeğini bir tas artırın."
Aradan bir zaman geçtikten sonra, Padişah’a muhteşem bir at hediye etmişler…Ve Öve öve bitirememişler. Bu atı, dünyada geçecek at olmadığını, şaha kalktı mı, herkesi kendisine hayran bıraktığını, iki günlük mesafeyi, birkaç saatte koştuğunu, duyan Padişah, büyük bir heyecanla hediyeyi kabul etmiş. Vezirini hemen çağırtıp muhteşem atını sormuş.

Vezir, beğenmediğini söyleyince, padişah tekrar hiddetlenip bunda ne kusur bulduğunu sorunca,

Vezir, daha önce olduğu gibi, bunu Padişah’tan atı hediye edene sormasını ister. Tavus kuşu meselesinde haklı çıkan Vezirine güvenen Padişah, atı hediye edeni çağırtır. Atın sahibi de, aynı tavus kuşunun sahibi gibi, kellenin gideceğini anlayınca başlar anlatmaya;
-"Bu atın anası, babası ataları hepsi soyludur, amma velâkin bu at daha tayken anası öldü. Bunu bir inek emzirdi. Tek kusuru bu Efendi’miz."
Padişah Vezirin cevabını çok merak ettiği için, hemen adamı huzurundan kovmuş ve Veziri çağırtmış. Vezir huzura gelip, sabırsızlıkla kendisini bekleyen Padişah’ı bekletmemek için cevabını vermiş:
-"Padişah’ım soylu at üzerine sinek konduğunda öyle bir silkinir ki, sinekler üzerine bir daha konmaya çekinir. Fakat bu sizin at, inekler gibi kuyruğunu sallıyor."
Padişah, Vezirini tekrar takdir ediyor ve emir veriyor:
-"Vezirimin yemeğini bir tas arttırın."
Vezirin bunları nasıl tahmin ettiği, Padişah’ın aklından bir türlü çıkmamaktadır. Veziri bir gün tekrar yanına çağırtır ve sorar:
-"Söyle bakalım Vezir, ben nasıl bir Padişah’ım benim asil soyum sopum hakkında ne söyleyebilirsin?"
Vezir:
-"Efendim doğrusunu söylemek gerekirse, siz soylu bir Padişah değilsiniz.’’ deyince, Padişah yerinden kalkar ve diğer vezirlerine, bu vezirin öldürmesini söyleyecekken, merakı ağır basar ve otururken neden böyle söylediğini sorar. Vezir Padişah’tan validesi sultan Hanım’la bu konuyu konuşmasını, daha sonra kendisinin cevap vereceğini söyleyince, Padişah hiç beklemeden, valide Sultan’a gider ve kendisinin neden asil olmadığını sorar.
Valide Sultan oğluna:
-"Oğlum sen Beysin koca ülke senin iki dudağının arasında as dediğin asılır, yaşa dediğin yaşar, sen istemezsen ülkede kuş bile uçamaz.’’
Annesinin kendisini kandırmaya çalıştığını anlayan Padişah, kılıcını çeker ve annesinin üzerine yürür. Valide Sultan aman diyerek oğluna yalvarır ve gerçeği anlatır:
-"Oğlum, baban sürekli savaşlardaydı ve benimle çok ilgilenmiyordu. Sarayda çok yakışıklı ve kuvvetli bir aşçıbaşı vardı, senin baban odur. Bu neyi değiştirir ki oğlum sen sonuçta Padişah’sın."
Padişah kendisini bekleyen Vezirinin yanına gelir ve anlatmasını emreder, kendisinin neden soylu olmadığını… Vezir başlar anlatmaya:
-"Efendim Padişah dediğiniz ihsanda bulunurken kese kese altın verir, gümüş verir fakat siz her defasında bir tas yemek veriyorsunuz. O yüzden sizde Padişahlık kumaşı yok.."
SON SÖZ:" Kaynat Katranı olmaz şeker, cinsini ettiğim cinsine çeker."