5ocakgazetesi.com
Mehmet Kaladağ, 18 yaşında kapısından girdiği Adanaspor’a tam 53 yıl hizmet verdi. Futbolcuların sakatlıklarında, antrenmanlarda, maçlarda ve takımın zor günlerinde hep sahada olan Kaladağ, kulübün hafızasında yer edinmiş isimlerden biri oldu.
Yıllar boyunca sayısız futbolcu, teknik adam ve yöneticiyle çalışan Kaladağ için Adanaspor yalnızca bir iş yeri değil, hayatının önemli bir parçasıydı.
Ancak 53 yılın ardından gelen ayrılık, beklenmedik bir şekilde gerçekleşti.
“Başkan Ergin Göleli’ye 1 yıldır ulaşamadım”
Kaladağ, sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda yaşadığı süreci şu sözlerle anlattı:
“18 yaşımda geldiğim Adanaspor’a bugün elveda dedim. Başkan Ergin Göleli’yi 1 yıldır aradım, ulaşamadım. Bana ‘Sana döneceğim’ dedi, halen dönmedi. 53 yıl sonra elveda Adanaspor’um.”
Bu sözler, Adanaspor camiasında büyük yankı uyandırdı.
Özellikle “53 yıl sonra elveda Adanaspor’um” ifadesi, Kaladağ’ın ayrılığındaki hüznü gözler önüne serdi.
Bir ömür Adanaspor’la geçti
Mehmet Kaladağ’ın hikâyesi, Türk futbolunda kulüplerle uzun yıllar çalışan emekçilerin yaşadığı zorlukları da hatırlattı.
18 yaşında başladığı görevinde 53 yıl boyunca Adanaspor’un farklı dönemlerine tanıklık eden Kaladağ; kulübün başarılarını, sıkıntılarını, yükselişlerini ve zor günlerini yakından yaşadı.
Nice futbolcunun sakatlığında yanında olan, maç öncesi ve sonrasında takımın sağlık ekibinin önemli parçalarından biri olarak görev yapan Kaladağ, yarım asrı aşan hizmetinin ardından buruk bir şekilde Adanaspor’a veda etti.
Bir başka deyişle, Kaladağ için Adanaspor’daki görev süresi sadece 53 yıllık bir çalışma hayatı değil, bir ömür anlamına geliyordu.
“Elveda Adanaspor’um…”
Kaladağ’ın veda mesajındaki en dikkat çekici detay ise kulübe yönelik kullandığı “Adanaspor’um” ifadesi oldu.
Çünkü 53 yıl boyunca formasını giyen futbolculardan, teknik adamlardan ve yöneticilerden çok daha uzun süre kulübün içerisinde bulunan Kaladağ, artık Adanaspor’un tarihinin bir parçası olarak hafızalarda kalacak.
18 yaşında başlayan Adanaspor hikâyesi, 53 yıl sonra bir telefon bekleyişinin ardından sona erdi.
Ve geriye tek bir cümle kaldı:
“Elveda Adanaspor’um…”
