Market ve pazarlar o kadar pahalı ki, bütün paramız zaruri ihtiyaçlara gidiyor. Bu zaruri ihtiyaçlardan dolayı maalesef kişisel bir harcama ya da aktivite yapamıyoruz.
Her sabah olduğu gibi güne yine zamlarla başladık. Gün geçmiyor ki bir şeylere zam gelmesin. Artık şu zamlar bir son bulsun, insanlar azıcık nefes alsın. Son gelen zamları daha hazmedemeden, bir bakıyorsunuz bir zam daha! Peş peşe gelen zamlar, bizleri çok zorluyor. Aldığımız maaşlar borca gidiyor. Market ve pazarlar o kadar pahalı ki, bütün paramız zaruri ihtiyaçlara gidiyor. Bu zaruri ihtiyaçlardan dolayı maalesef kişisel bir harcama ya da aktivite yapamıyoruz.
Peki gerçekten soruyorum; nasıl olacak?
İğneden ipliğe gelen zamlara eyvallah demeye mecbur bırakıldık. Ama üniversitelere gelen harç zamlarına nasıl tamam diyeceksiniz orasını bilemem. Bu ülkede maddi durumu iyi olmayan milyonlar var. Gerçekten bir sürü işte çalışıp, çocuğunu okula göndermek için gecesini-gündüzüne katan çok insan var.
Peki harçlara gelen son zamlardan sonra, yeni tarife nasıl oldu?
Resmi gazetelerde yayımlanan harç ücretleri;
• Pilotaj: 11 bin 368 TL.
• Veterinerlik: 5 bin 683 TL.
• Bilgisayar: 4 bin 70 TL.
• İnşaat: 4 bin 70 TL.
• Mimarlık: 4 bin 70 TL.
• Fen Edebiyat: 3 bin 411 TL
• Hukuk: 3 bin 76 TL.
• İktisat: 3 bin 76 TL.
• İşletme: 3 bin 76 TL.
• Uzaktan Öğretim Programı: 1907 TL.
Peki insanlar bu harç paralarını nasıl ödeyecek?
Aileler evlatlarını maddi zorluklarla büyütüyor. Yeri geliyor dersaneye bile gönderemiyolar. E, bu insanların çocukları üniversitelere gitmeyecek mi? Zaten gitseler de, okulu yüzde100 bursla kazansalar da şehir dışında okuyan çocuklarının masraflarını nasıl karşılayacaklar? Baba, çocuğuna nasıl para gönderecek? Kaç işte daha çalışıp çocuğunu okutacak…
Bunların hepsi işte;
"NASIL OLACAK?"
Üniversiteye gidemeyen çocuklar için Uzaktan Eğitim Sistemi var. Çok güzel bir sistem ama oda çok pahalı! Zaten ucuz olan ne var ki, eğitimde olsun!
Neye elimizi atsak önce cebimiz, sonra elimiz yanıyor. Yani her şey ateş pahası! İşin içinden iyice çıkılmaz hale geldik. Nasıl olacak diye düşünmekten insanlar dert sahibi oldu. Nedir bu dert; elbette ki geçim derdi! Ardı arkası kesilmeyen zamlarla nasıl başa çıkılır bilmiyorum. Kemerlerimizi daha ne kadar sıkacağız, onu da bilmiyorum. Ekonomi düzelir mi, orasını hiç bilmiyorum. Lakin tek bildiğim şey; Yetkililerimizin artık milletini düşünmesi. Birileri artık bir an önce bunun önüne geçsin.
En azından "Nasıl olacak?" diye düşünmeden bir sabaha uyanırız...
