Anayasa Mahkemesi’nin adalet vurgusu yaptığı kararlar ışığında şekillenen bu düzenleme, özellikle ulaşım imkanları kısıtlı olan vatandaşlar için yeni bir umut ışığı oldu. Kabul edilen maddeyle, devletin vergi gelirlerinden feragat ederek sağladığı bu kolaylık, daha geniş bir tabana yayıldı.
ENGEL ORANI VE TEKNİK ŞARTLAR NETLEŞTİ
Yapılan revizyonla birlikte, yüzde 40 ve üzeri ortopedik engel oranına sahip olup da sağlık durumu nedeniyle sürücü koltuğuna oturması uygun bulunmayan kişiler doğrudan hak sahibi konumuna geldi. Bu gruptaki vatandaşlar, engelleriyle uyumlu tertibatlı veya erişilebilir araçları satın alırken Özel Tüketim Vergisi ödemeyecek. Meclis koridorlarında "eşitlik ilkesinin tesisi" olarak yorumlanan bu düzenleme, engelli bireylerin hayatın her alanına tam ve etkin katılımı için gerekli olan teknik altyapıyı destekliyor.
TAŞIT ALIMINDA ON YILLIK PERİYOT KRİTERİ
Düzenlemenin işleyişine dair belirlenen prosedürler, hak sahiplerinin bu avantajdan nasıl yararlanacağını da ortaya koydu. Buna göre; muafiyet kapsamında araç edinen bireylerin, aynı hakkı tekrar kullanabilmesi için on yıllık bir sürenin geçmesi gerekecek. On yıl boyunca aynı taşıtı kullanma veya muafiyet hakkını saklı tutma esasına dayanan bu kural, piyasadaki araç sirkülasyonunu ve kamu maliyesini dengede tutmayı hedefliyor. İlk alım aşamasında uygulanan bu istisna, engelli bireylerin taşınmasında kullanılan özel donanımlı araçları da kapsıyor.
TOPLUMSAL BEKLENTİLERE YASAMA YANITI
Meclis’in bu kararı, sivil toplum kuruluşları ve engelli dernekleri tarafından uzun süredir talep edilen bir iyileştirmeydi. Özellikle hareket kısıtlılığı yaşayan ancak sürücü belgesi alamadığı için muafiyet dışı kalan kitlelerin mağduriyeti, bu yasayla birlikte tarihe karışmış oldu. Yasama sürecinin tamamlanmasıyla birlikte, otomobil bayilerinde ve vergi dairelerinde yeni sisteme uygun hazırlıkların başlaması öngörülüyor. Siyasetin ortak paydada buluştuğu bu madde, 2026 yılının en önemli sosyal düzenlemelerinden biri olarak kayıtlara geçti.
