En yüksek artışın görüldüğü AB üyesi Macaristan'da bile bu oranın yüzde 21'de kalması, Türkiye'deki durumun ne denli sıra dışı ve ağır olduğunu kanıtlıyor. Konut satın alma fiyatlarında yaşanan yüzde 30'un üzerindeki artış, dar ve orta gelirli vatandaşlar için ev sahibi olma hayalini tamamen imkansız hale getirirken, mevcut kiracıları da sokağa atılma riskiyle baş başa bırakıyor.
ALIM GÜCÜNDEKİ ERİME VE SOSYAL YAŞAMDAKİ DEĞİŞİM
Barınma krizinin insani boyutuna parmak basan uzmanlar, alım gücündeki erimenin yaşam biçimlerini de zorunlu olarak değiştirdiğini belirtiyor. Avrupa'daki bir çalışan asgari ihtiyaçlarını karşıladıktan sonra kültürel ve sosyal aktivitelere bütçe ayırabilirken, Türkiye'deki çalışan nüfusun büyük bir bölümü kazancının yarıdan fazlasını sadece kiraya ayırmak zorunda kalıyor. "Ev arkadaşı arayanların" sayısındaki dramatik artış, bireysel yaşam alanlarının daraldığını ve barınma kalitesinin düştüğünü simgeliyor. Bu durum, özellikle genç neslin geleceğe dair kaygılarını artırırken, temel gıda maddelerine erişimi de dolaylı yoldan kısıtlıyor.
MAHKEMELER KİRA DAVALARINDAN GEÇİLMİYOR
Fiyatlardaki dengesizlik, mülk sahibi ile kiracı arasındaki güven ilişkisini tamamen bitirmiş durumda. Adalet Bakanlığı verilerine yansıyan rakamlar, kira uyuşmazlıklarının yargı üzerindeki yükünü net bir şekilde gösteriyor. Kira tespit ve tahliye davalarının 2026 yılında zirve yapması, tarafların artık uzlaşma zemininden tamamen koptuğunu işaret ediyor. Özellikle 95 bini aşan kira tespit davası, piyasadaki fiyat istikrarsızlığının hukuki bir kaosa dönüştüğünün en somut belgesi olarak nitelendiriliyor. Hukukçular, arabuluculuk sisteminin bile bu devasa dosya sayısını eritmekte zorlandığını ifade ediyor.
ANADOLU’DA KONUT PİYASASI ISINIYOR
Piyasa araştırmaları, fiyat artışlarının sadece İstanbul veya Ankara gibi büyük kentlerle sınırlı olmadığını, Anadolu’nun yükselen şehirlerinde daha agresif bir seyir izlediğini gösteriyor. Samsun’daki yüzde 38’lik artış, bölgedeki konut arzının talebi karşılamakta ne kadar yetersiz kaldığını ispatlıyor. Elazığ ve Diyarbakır gibi şehirlerdeki yüzde 35-37 bandındaki yükselişler ise yerel halkın barınma maliyetleri altında ezilmesine neden oluyor. Uzmanlar, bu bölgesel artışların göç hareketlerini ve şehir planlamasını olumsuz etkileyeceği konusunda hükümete ve yerel yönetimlere acil eylem çağrısında bulunuyor.
