Abdülhakim Arvasi ‘nin aşağıdaki sözleri neden oldu bu yazıma.
‘’ Hakkı tanımadıkça , Hakkı sevmedikçe , Hak Teala’yı hakim bilip ona kulluk etmedikçe insanlar birbirini sevemez.
Yaratıcımız , varlık nedenimiz olan Yüce Allah biz insanları sayısız nimetlerle donatmış ve en üstün konuma getirmiştir.
Bu nimetler karşısında bizim ömür boyu sürecek görevimiz, bir kul olarak , bize düşenleri severek yerine getirmektir.
Kul olarak görevlerimiz :
Allah’a şükretmek , hamd etmek , zikretmek , yakarmak , kusur ve hatalarımızdan ötürü tövbe etmek , doğru – iyi işler yaparak yasaklardan uzak durmaktır.
Tutkularımıza yenik düşmezsek sevilen , sayılan , itibar gören biri oluruz . bu da biz faniler için önemli bir mutluluk nedeni.
İbadet ; Allah’a olan sevgimizi , saygımızı , bağlılığımızı gösteren her türlü davranıştır. İbadet , içten duygularımızın ifadesidir, göstergesidir
İbadet sayesinde Allah’la olan bağlarımız , ilişkilerimiz korunur , güçlenir. Çünkü , ibadet sırasında O yüce varlığın huzurunda olduğumuzu bilir, haz ve güven duyarız.
Yaşamda en önemli şey sevgi. O yaradılışın nedeni ve de amacı.
Hakkı bilip sevenler, yaşamı da , insanları da severler.
Allah’a inanan , sükun içindedir , dengelidir, huzurludur. Tereddüt ve şüpheden uzaktır.
İnanç da , sevgi gibi insanları birbirine bağlar. Tahammül , sabır , yaşama gücü ve de mutluluk verir.
