5ocakgazetesi.com
Her seçim döneminde "Yıkıp yerine modern ilçe terminali yapacağız" sözleriyle projeleri havada uçuşan ancak bir türlü somut bir adıma dönüştürülemeyen bu alan, bugün Adana'nın en büyük kentsel çöküntü ve trafik düğümlerinden biri olmaya devam ediyor.
Şehrin Kalbinde Yıllara Meydan Okuyan İlkel Manzara
Kozan, İmamoğlu, Ceyhan, Karataş ve köylerden her gün binlerce insanı Adana merkeze taşıyan minibüslerin kalkış noktası olan Yüreğir Otogarı, çağdaş bir ulaşım merkezinden çok uzak bir görüntü sergiliyor. Fiziksel ömrünü çoktan tamamlamış olan tesiste; bozuk asfalt zeminler, yetersiz aydınlatma, kışın çamur deryasına dönen yazın ise toz bulutundan geçilmeyen peronlar vatandaşlara adeta eziyet yaşatıyor.
Bölgedeki tuvalet, bekleme salonu ve güvenlik altyapısının yetersizliği, şehre eğitim veya sağlık için gelen kırsal esnafını ve öğrencileri mağdur ederken, Adana'ya yakışmayan bu köhne yapı her geçen gün kentsel bir güvenlik sorununa da davetiye çıkarıyor.
D-400 Karayolunda Trafik Kilidi
Yüreğir Otogarı'nın mevcut konumunun yarattığı en büyük tehlike ise ana arterlerdeki trafik akışını felç etmesi. Şehrin en önemli doğu-batı aksı olan D-400 karayolu kenarında konumlanan otogara giriş-çıkış yapan yüzlerce ağır tonajlı minibüs ve otobüs, ana yoldaki akışı sürekli kesmek zorunda kalıyor.
UKOME raporlarında da sıkça dile getirilen bu durum, özellikle mesai saat başlangıç ve bitişlerinde bölgede kilometrelerce araç kuyruğunun oluşmasına neden oluyor. Şehir içi trafiğini rahatlatmak için tasarlanan hiçbir alternatif güzergah, bu merkezdeki yoğunluğu azaltmaya yetmiyor.
Projeler Neden Hep Rafta Kaldı?
Peki, geçmişte belediye meclis önergelerine giren ve "modern ilçe otogarı" projeleriyle kamuoyuna duyurulan bu dönüşüm neden bir türlü hayata geçirilemedi? Sürecin tıkanmasındaki en büyük etken, yeni bir otobüs terminali için otoyol bağlantılarına yakın, geniş ve merkezi bir arsa tahsisinin yapılamaması oldu.
Bunun yanı sıra, mevcut esnafın yeni tesislerin getireceği maliyetler (dükkan bedelleri, yüksek aidatlar) konusundaki endişeleri ve yerel yönetimler ile odalar arasında ortak bir mutabakatın sağlanamaması, projeyi hep bir sonraki döneme öteledi. Adana'nın modern bir metropol olma iddiaları arasında, şehrin kalbinde direnmeye devam eden bu "köy garajı" görüntüsü, yerel yöneticilerin en büyük çözülemeyen sınavı olarak masada duruyor.




