Yeni Lara’nın Doğuşu

24/10/2020 19:30 1728

Bundan birkaç yıl önceydi. Her şey normal gibi uyandığım bir sabah hiçbir şeyin normal olmadığını fark ettim. İnsan seslerini duymanın ötesinde beynim sesler üretiyor ve onları da duymama sebep oluyordu.

Tanıdığım insanların seslerine benzer sesler duyuyordum. İlk başta o haftaki okul sınav yoğunluğundan bu durumun normal olabileceğini ve dinlenmem gerektiğini düşündüm. 3 gün dinlendim; sesler bir türlü bitmedi. Sonra bana büyü mü yapıldı diye düşündüm.

Meğerse büyü de değilmiş. 1 hafta büyü mü diye araştırma yaptıktan sonra bir psikiyatr ile iletişime geçtim. Sesler kafamda davul gibi olmuştu. Artık okul hayatıma ve özel hayatıma adapte olamaz hale gelmiştim. Geceleri daha da şiddetlenen bu belirtilerin ağır bir halüsinasyonlu depresyon olduğunu en sonunda öğrenmiştim.

Depresyonun zor olduğunu hep duyardım ama yaşamak bambaşka bir şeymiş. Süreç bitene kadar yaklaşık 1,5 yıl her akşam saatlerce ağladım. Babam ve annem ilk defa o zamanlar beni gerçekten kaybedeceklerini düşündüler.

Benim aklıma o kadar deli fikirler geliyordu ki içten içe sürekli acı çekiyor olmanın verdiği hüzünle yine de hayata tutunmaya çalışıyordum. O günlerden birinde yıllardır çok dayanıklı gördüğüm ve ağladığına şahit olmadığım babamı gecenin bir yarısı benim yanıma gelip ağlarken buldum.

Babam ilk defa o zaman beni kaybedeceğini düşündü. Bana “Lara, kızım sen çok güçlü bir kızsın. Bunu atlatacağına eminim. Daha önünde çok yıllar var; sadece sabretmelisin” dedi. İçimde kötü bir his vardı çünkü gerçekten acılı bir depresyondu ama bunu hiçbir zaman annem ile babama söylemedim çünkü biliyordum bunun acısına dayanamazlardı. Ölümden dönmeme ve hayata tutunmama yardımcı olan iki şey oldu; biri beni seven insanlar için yaşamam gerektiğine inanmam diğeri ise dini inancım. Müslüman olan ve kendini öldüren birinin cehenneme gideceğini bildiğim için hep hayata daha sıkı tutundum.

Depresyonu 2 yıl gibi bir süreçte atlattım.

Atlattıktan sonraki Lara ile eski Lara arasında çok büyük farklar oldu. Bunu yakın çevremdeki arkadaşlarım da söyledi. Lara çok değiştin dediler. Yeni Lara ölüm gibi bir gerçeğin daha farkında olan, hayatın her anını dolu dolu yaşamak için çabalayan ve eskiye göre çok daha cesur biri oldu.

Eskiden korkak ve çekingen olan Lara kaybolmuştu. Öldürmeyen acılar güçlendirir derler ya bana da öyle oldu; ruhen daha da güçlendim. Biliyorum insanlar genelde özellerini paylaşmayı sevmezler ama ben bu yazıyı yazarken benimle aynı durumu yaşayan kişilere yardımcı olmak istedim. Hayata sıkı sıkı tutunsunlar; her şey bir sınav ve her şey sizde başlar sizde biter.