Yaz mevsimi, sadece güneşiyle değil, bereketiyle de geldi. Pazara giren hemen herkesin yüzü gülüyor. Tezgâhlar çeşit çeşit meyve ve sebzeyle dolu; fiyatlar ise geçtiğimiz aylara kıyasla oldukça makul. Salatalık, domates, biber, patlıcan, karpuz, kavun… Renk cümbüşü adeta sofralara taşınıyor. Uzun zamandır mutfağına rahatlıkla meyve-sebze alamayan vatandaş için bu durum, adeta bir nefes alma fırsatı oldu.
Kış boyunca domatesin kilosu 60 lirayı, biberin 100 lirayı geçtiği dönemleri hatırlıyoruz. Hal böyle olunca, yazın gelişi sadece hava sıcaklığını değil, umutları da yükseltti. Çünkü bu dönemde üretim artıyor, nakliye kolaylaşıyor, seraya olan ihtiyaç azalıyor. Doğal olarak bu da fiyatlara olumlu yansıyor. Tüketici, alışveriş poşetini doldururken artık “Ne kadar tuttu acaba?” kaygısını biraz olsun bir kenara bırakabiliyor.
Elbette hâlâ bütçeler zorlanıyor, alım gücü pek çok kesim için düşük. Ancak bu kısa vadeli rahatlama, moral açısından büyük önem taşıyor. En azından yaz boyunca çocukların sofralarında karpuz eksik olmuyor, salatalar renkleniyor, vitamin ihtiyacı doğrudan doğal yolla karşılanabiliyor.
Bir başka sevindirici nokta ise bu dönemdeki bolluğun, israf bilinciyle birlikte değerlendirilme ihtimali. Ucuza alınan ürünlerin kurutularak, dondurularak ya da konserve yapılarak kışa hazırlanması da aile bütçesi açısından önemli bir avantaj sağlıyor. Eskilerin deyimiyle "yazın tadını çıkaran, kışın eli cebine gitmez."
Ancak bu durum sürdürülebilir mi? İşte asıl mesele burada.
Mevsimsel düşüşler güzel, ama vatandaşın her mevsimde dengeli ve ulaşılabilir fiyatlarla beslenmesi bir hak. Bu yüzden tarım politikalarının sadece sezonluk değil, yıl boyu üreticiyi ve tüketiciyi kollayacak şekilde yapılandırılması gerekiyor.
Şimdilik, güneşin, toprağın ve emeğin bereketinden faydalanma zamanı. Vatandaş pazardan gülerek çıkıyor, sofrasına neşe taşıyor. Yaz sadece havayı değil, sofraları da ısıtıyor.
Ne diyelim, afiyet olsun Türkiye!