(Dünkü yazının devamı)
…Gelelim ikinci suçlamaya! Mustafa Kemal, o zamanki en büyük askeri gücün komutanı imiş. Allahtan korkun ya! Mondros’un imzalandığı gün, hem de Adana’da Mustafa Kemal, Yıldırım Orduları komutanı olan Liman von Sanders’ten komutanlığı devraldı. Neden hem de Adana’da? En kuvvetli dediğiniz ordu nerelere kadar çekilmiş de onun görülmesi açısından hem de Adana’da diyorum. Zaten bir hafta sonra da bu en kuvvetli ordu(!) lağvedildi ve Mustafa Kemal İstanbul’a çağırıldı. O da 10 Kasım’da Adana’dan ayrıldı. 13 Kasım’da İstanbul’a vardığı gün de İstanbul işgal edilmişti. Nerede Mustafa Kemal’in sorumluluğu? Kaldı ki, ilgililere Mondros Anlaşması’nın nelere mal olacağını ısrarla uyaran mektuplarını halkımız der-hâtır eder (hatırlar).
Bu nasıl bir ruh halidir? Bu nasıl bir iftiradır? Bu nasıl bir gizlemedir? Bu neyi örtmektir?
“Belki Allah’ın emri vechile nefsi tehlikeye ilkâdan (koymaktan) ve hiçbir kanuna hürmetleri olmayan kimselerin ellerinde hayatım cehren (alenen) ve nehâren (gündüz) mevte (ölmeye) maruz bırakmaktan ihtiraz (çekindiğim) içindir.” Burası anlaşıldı değil mi? Açıkça ve gündüz gözüyle öldürülmekten korktuğu için firar etmiş. Bunun gerekçesi de Allahın emri imiş. Peki, İngilizlere sığınmak neden? Onların Malaya gemisi ile firar etmek nasıl bir ruh hali, nasıl bir bağlantı ve neden?
Firar konusunda esas sözlere bakın!
“müvekkilim, resûlullah sallallahu aleyhi ve sellemin, hicret-i seniyelerine (kutsal hicretlerine) ittiba ettim (uydum). El- Firaru mimmâ lâ-yutak min süneni’l-mürselin (güç ve takat getirilemeyen şeyden firar etmek peygamberlerin sünnetlerindendir.) Gördünüz mü? Vahdettin, firar etmesinin gerekçesini, dayanağını neye bağlamış. Doğru söylüyor, halife olduğuna göre elbette kendisini oralarda görecektir, değil mi?
Adı geçen Beyanname’den alıntılar, Vahdettin’in ruh halini gösteren kısımlara birer örnek olarak alınmıştır. Ana düşünceleri yayınlamaya devam edeceğiz.