Ey gidi günler hey… Adana, sen neler gördün böyle?
Bir şehir düşünün… Yolları o kadar efsane ki, sanatçılar türkü yapmış. Ama öyle duygusal falan değil; resmen süspansiyon ağıtı! “Adana’nın yolları taştan” demişler, biz de yıllarca mecaz sanmışız. Meğer adamlar belgesel çekmiş!
Ama asıl olay şimdi başlıyor…
Adana Büyükşehir Belediyesi Yol İşleri Daire Başkanı İbrahim Karaoğlu… Nam-ı diğer “Asfaltın Görünmez Kahramanı.” Neden görünmez? Çünkü asfalt da kendisi de ortada yok.
Artık öyle bir noktaya geldik ki millet isyan etmiyor, ibadete geçti. Sosyal medyada ilahi yazıldı. Evet, yanlış okumadınız… Şikâyet hattı çöktü, dua hattı devreye girdi.
Buyurun, genişletilmiş versiyon:
Adana’nın yolları berbat,
Araba değil, deve lazım bizzat,
Bu işe nasıl çözüm bulsak Allah…
İbrahim Ağa Kozan’da rahat,
Google Maps bile dedi “ben yokum artık”, kapat,
Bu işe nasıl çözüm bulsak Allah…
Amortisörler etti isyan,
Sanayiler oldu hac yeri her an,
Bu işe nasıl çözüm bulsak Allah…
Şoförler Kâbe’ye değil,
Sanayiye varamadı billah,
Bu işe nasıl çözüm bulsak Allah…
Arkadaşlar öyle bir durumdayız ki, arabaya binen kemer takmıyor… “helallik” alıyor.
Geçen gün bir arkadaş navigasyonu açmış. Sistem demiş ki:
“Sağa dön, sola dön… sonra da kaderine küs.”
Bir diğeri demiş ki:
“Araba satıyorum, az kullanıldı.”
Sormuşlar: “Neden az?”
Cevap: “Yol yok ki kullanayım!”
İbrahim Ağa’ya da haksızlık etmeyelim şimdi… Adam stratejik çalışıyor. Yolları yapmıyor ki millet yavaş gitsin, kaza olmasın. Trafik güvenliği 4D satranç seviyesi.
Ama Kozan tarafları pırıl pırıl… Oraya girince insan diyor ki:
“Ben az önce başka bir ülkede miydim?”
Artık öyle bir noktadayız ki, insanlar yağmur duası yerine “asfalt duası”na çıkacak. Hocalar hutbede diyecek ki:
“Sabredin müminler… Çukur da bir imtihandır.”
Ben de boş durmadım… Dün gece ciddi bir çalışma yaptım. Abdest aldım, iki rekât istihare kıldım, yattım.
Rüyamda ne gördüm biliyor musunuz?
Adana’nın yolları dümdüz olmuş… Arabayla gidiyorum… süspansiyon ağlamıyor… direksiyon titremiyor… dedim ki “bu kesin rüya.”
Sonra bir tabela gördüm: “Kozan’a Hoş Geldiniz.”
Orada uyandım zaten.
Yani umut var… ama biraz yanlış ilçede.
Haydi hayırlısı…
Şimdi hep birlikte bir “amin” alalım… belki asfalt melekleri göreve başlar :)