Sanıyorum bir ülkenin kalkınmasında ve refah düzeyinin artmasında en önemli etken; eğitimdir. Gelişmiş ülkelere baktığımız da, öncelikle eğitim meselesini ele aldıklarını ve insan kaynaklarını, nitelikli hale getirdiklerini görürüz. Nitekim, ABD’den Avrupa ülkelerine, Japonya’dan Güney Kore’ye kalkınmış, halkının refah düzeyi yüksek ülkeler, eğitim konusunu çözmüş, oluşturdukları sürdürülebilir eğitim sistemleri sayesinde, teknoloji üreten, katma değeri yüksek ürün ihraç eden, ekonomisi ve ticari yapısı güçlü, ülkeler haline gelmişlerdir. Bir ülkenin istikbali, şüphesiz ki eğitim sistemiyle doğru orantılıdır. Çocukların ve gençlerin iyi eğitim alması, elbette ki ülke geleceğine damga vurmaktadır. Bu gün BM’ye kayıtlı 203 ülke içinde, takriben 40 kadar ülke var ki, ekonomileri güçlüdür. Ticaret hacimleri yüksektir. Dünyanın en gelişmiş ülkeleri listesinde yer alırlar. Bu sadece ekonomik ve ticari yönden değildir. Kaliteli yaşamdan, çevreye, sağlıktan, adalete, sanat tan spora, sosyal yaşamdan, kültürel alana kadar bir çok hususta en üst sıralarda yer alırlar… Daha açıkçası; bu ülkeler, dünyada efendi, diğerleri marabadır. BU ülkeler, daha medeni, daha uygar, daha yaşanabilir, daha mutlu bir coğrafya ya sahiptirler… Gelecek kaygısı yoktur. Yarın endişesi taşımazlar. Tüm yaşamları garanti altındadır. Emekli olunca da dünyayı gezerler. Çünkü geçim dertleri yoktur. Devleti, ona her türlü imkanı tanımıştır.
Bunlar iyi güzel de, benim ülkem değil. Başka, başka ülkeler. Ya benim ülkemde durum nasıl…???
Bu soruya daha mutlu, daha memnuniyet verici bir yanıt vermeyi çok isterdim. Ne yazık ki böyle bir veri yok elimde.
Eğitim sistemimiz, adeta yaz boz tahtası gibi…Cumhuriyet döneminden bu güne, 95 Bakan görev yapmış. Bunun 7 tanesi,2002-2018 arasında görev yapan AK PARTİ Bakanlarıdır. İktidar aynı ama, ne hikmetse sık sık Bakan değişti. Ve göreve gelen her yeni Bakan, kendine göre bir sistem kurmaya çalıştı.Gelinen nokta malum. Ne doğru dürüst öğrenci yetiştirebildik, ne de öğretmenler. Sınava tabi tutulan öğretmenlerin başarı oranının, % 26-28 seviyelerinde olduğunu görüyoruz. Buna göre, varın gerisini siz düşünün… Bu seviyedeki bir öğretmenin yetiştireceği öğrenciden hayır gelir mi? Ayrıca, yapılan istatistiklerde, eğitim kalitesi, eğitim seviyesi, başarı oranı, matematik, PISA gibi bir çok sıralamada, 46-93 arasında yer almamız, ayrıca üzerinde durulması gereken bir husus. Niçin üst sıralarda yer alamıyoruz? İki yılda bir Bakan değişir ve sistem kuramazsanız, her gelenin yeni bir model getirdiği güzel ülkemde bu sıkıntılar sürer gider.
Yüksek öğrenim yapmayan genç kalmasın. Sınavlar açıklandı. Bundan sonrası yerleştirme. Nasıl bir yerleştirme? Puanına göre meslek seçimi başlıyor...
Adamlar ilkokulda öğrencinin yeteneklerini tespit ediyor ve yol haritasını çıkartıyor...Bizde nasıl? Puandan tercihe mesleğe yöneliş. O bölümü istiyor mu,yeteneği var mı,önemi yok.
Lise bitti...Sınavlara girildi...Sonuçlar açıklandı...Haydi tercihe...
Tercihi kim yapacak? Sınava giren mi? Aile mi? Öğretmenleri mi?
Bence hiç biri...Nasıl mı? Bir bakalım...
Hayatında eline tornavida almamış ama, tercih; Elektrik-Elektronik Mühendisliği. Bir vidayı sıkmamış, eline bir pense almamış, anahtar kullanmamış, doğal olarak tercih;Makine Mühendisliği ya da Mekatronik Mühendisliğine...
Facebook kullanımını Bilgisayar Mühendisliği gibi görenin tercihi de bu alana...
Ayağı çıplak olarak toprağa değmemiş, olsun ..Tercih Ziraat'e…
Denize girmemiş, yüzme bilmez, tercih; Gemi İnşaatı ve Makinaları Mühendisliğine yelken açmış gidiyor....
Gazete okumaz, roman mı, o ne?...Tiyatro mu onu hiç bilmez, TV seyretmez, doğal olarak tercihi; Basın yayına...Psikopat ama, tercih; psikolojiye...
Uzak değil, yakın tarihini dahi bilmez, kader onu götürür, tarih bölümlerine...
Okulda matematiği 1-2’dir, tercih; gözde öğretmenlik, matematik bölümlerine...
Yerlere tükürür, çimlere bırakın basmayı, ezer üzerinden gider, tercihi; çevre mühendisliği.
Ağaçların dallarını kırmayla başlayan çocukluğu ağaç kesimiyle devam eder, tercih; Orman Mühendisliğine...Kerrat (çarpım) tablosunu bilmez, tercih; Finans'a...
Tıp,Diş Hekimliği, Eczacılık, Hukuk, Mühendislik…Bunlarla ilgili bilgi gerekmez, çoğu kez aile tercihleridir...
Evet ...Bakınca, herkes bir şeyler tercih etmekte...Yetenek...O mesleği sevmek ,istemek gerekmez...Puana bakar işler...
Puanın yüksekse fazla zorlanmazsın. Aile baskısı desteği sana yol bile gösterir...Tıp…Diş Hekimliği...Hukuk…Mühendislik…BOGAZİÇİ...ODTÜ...İTÜ…BİLKENT…HACETTEPE ve diğerleri...Puana göre seç ...yap tercihleri....Nereye yetiyorsa...Yüksekten aşağı doğru...
Meslek seçimi...Sözde…Kim seçiyor?
Aldığın puan...Yukarıdaki örneklerin anlamı yok!!!
Puandan mesleğe gidiş...Yetenek… Kabiliyet…İstediklerin...Sevdiğin, arzu ettiğin meslek…
Yok be önemi...
Hayatın üç saatlik sınavda...4+4+4 eğitim sistemi mi?
Ben buna bir dört daha ekleyeceğim...
4x4...Dört çeker arazi aracı gibi...O puan sizi çekecek...Ömür boyu...Puandan mesleğe…
Sonrada... Sonradayok…İstemediğin, sevmediğin, yeteneğinin olmadığı bir mesleğe doğru yelken açıyorsun artık… Senin adına karar verenler o kadar çok ki…
SON SÖZ:’’ BANA BİR HARF ÖĞRETENİN 40 YIL KÖLESİ OLURUM.’’ *Hz. Ali*