8 yaşında dünyalar güzeli küçücük bir meleği öldürebilecek kadar canileşebiliyoruz..
Güya insanız,
Güya Müslümanız,
Güya Allah korkumuz var,
Güya ahlaklıyız,
Güya adaplıyız,
Güya kanlıyız,
Güya ferasetliyiz,
Güya adamız,
Güya öndeyiz,
Güya öncüyüz,
Güya önderiz,
Güya kul hakkı nedir biliriz.
Güya, güya, güya...
Hepsi fasarya.
Ne kadar melanet, ne kadar şeytanlık, ne kadar yalan, ne kadar dolan, ne kadar riya, ne kadar hile, ne kadar hurda, ne kadar çapsız, ne kadar hadsiz, ne kadar kansız, ne kadar imansız, ne kadar izansız, ne kadar haysiyetsiz, ne kadar aşağılık, ne kadar kitapsız, ne kadar ahlaksız, ne kadar sapık varsa;
Hepsi bizde anasını satayım.!
İstisnalar var elbet.. Bunu inkar etmem, edemem.. Edersem, "gök kubbe" üstüme çöker..
........
"İstisnalar kaideyi bozmaz" demiş birileri..
Doğru mu?
Bugünün Türkiye'sinde değil.
Bugünün Türkiye'sinde "kaide" diye tarif edilen husus, bizlere "istisna" diye öğretilen hususu her yanıyla bozmuş..
Madara etmiş, maskaraya çevirmiş, foldurfoş eylemiş..
Yalan, dolan, entrika, arsızlık, hırsızlık ve hayasızlık ruhumuza işlemiş..
Biz, böyle bir ülke değildik be dostlar.. Biz, insan olmayı, insan gibi davranmayı, edebi, adabı ve erdemi "yedi düvele" öğreten toplumduk..
Ne oldu bize?
Bu hale nasıl geldik?
Örfümüzü, ananelerimizi, mahallemizin kızlarını kendi anamız, kendi bacımız, kendi çocuğumuz gibi görmeyi, korumayı, kollamayı, sevmeyi, sevilmeyi, şemsiye olmayı, saygıyı, sadakati "öğretirken" ne ara "öğrenen" olduk yahuuu?
Kim bizi bu "utanç veren, ucube duruma" getirdi?
Diyarbakır'ın bir köyünde, vahşi bir cinayet işleniyor, dünyalar güzeli 8 yaşındaki kızımız vahşice öldürülüyor..
Çuvala konulup, dereye atılıyor.. Bu da yetmiyor, üzerine koca koca taşlar bırakılıyor..
Köyde TIK yok.
Kimse sesini çıkarmıyor, ya da çıkaramıyor.
.........
"İdam şart oldu.. Yağsız kazık" der dururum ya hani,
Bu kelamı, işte bu kansızlar, bu haşereler, bu şerefsizler için söylerim ve isterim..
Son nefesimi verene kadar, istemeye devam edeceğim.!