Bu şiirim, eşim ve ben adlı şiirimin bir devamı;
Lise ve üniversite yıllarında çok çalışkan ve başarılı, sportmen, sosyal yönü güçlü bir delikanlıydım.
Geniş vede kaliteli bir çevrem vardı.
Dönemin kızları beni ziyadesi ile şımartmışlardı bu yüzden onlarla gönül eğlendirir fırsat bulduk çada alay ederdim, dalga geçerdim.
Aradan yıllar geçip olgunlaşınca bunun bir kusur olduğunu anladım ve aşağıdaki satırları yazdım.
HESAPLAŞMA
ZAMAN ÇOK ÇABUK GEÇTİ
ÖZELLİKLE GENÇLİK
BİLEMEDİK KIYMETİNİ
YİTİRDİK, HATA ETTİK.
O GÜNÜN KIZLARINCA
FAZLACA ŞIMARTILDIM
ETRAF LA ALAY ETTİM
HEPSİNLE DALGA GEÇTİM.
ŞİMDİKİ AKLIM OLSA
HİÇ YAPMAZDIM BUNLARI
YANLIŞLARI GÖRÜPTE
DÜZELTİRİM HATAMI.
ŞİMDİ ALAY ETME YOK
OYNAMAM GÖNÜLLERLE
SAYGILI DAVRANIRIM
BİR DAHA ÇAPKINLIK YOK.