Yaşam, gelişen uygarlıkla birlikte kolaylaştı. Ama , bazı önemli değerler zayıfladı, hatta yok oldu.
Şehirler hızla büyüyor. Birkaç katlı bahçeli evler yerini, yüksek binalara , kulelere terk etti. Eski mahalle yaşamı ve adetlerinden eser kalmadı. O eski yakınlık , iyi kötü günleri paylaşmak , yardımlaşmak ve iyi komşuluk ilişkileri söz konusu bile değil.
Günümüz insanı , paranın, maddiyatın ve çıkarının peşinde koşuyor. Bunun için, kural ve ahlak tanımayan acımasız bir mücadele var. Ne dinler , ne ahlak ne de yasalar önleyemiyor , bu kötü gidişi.
Oysa 21.Yüzyıl insanı , gelişen uygarlığa uyup , kendini geliştirmeli. Ama gerçek, bambaşka. İlimde , teknolojide çok yukarılardayız. Mana dünyasında ise , yerlerde sürünüyoruz.
Her gün yaşamımıza , yepyeni cihazlar giriyor. Cep telefonları , bilgisayarlar , çok şeyimizin üstesinden geldi. Ama kitap, gazete ve ansiklopedi satışı bu yüzden çok azaldı. Üstelik her yenilik te, işsizliği arttırıyor.
Çağımızın ihtiyacı olan , ruhen gelişmiş , olgun insanlar. Böyleleri düşünür , araştırır , farklı görüşleri değerlendirir , danışır , sorgular. Bilgi yönünden çok zengindir. Bu bilgisini kendine saklamaz , çevresiyle , yakınlarıyla ve toplumla paylaşır. İnançlıdır. Asla , dini duyguları istismar etmez ve çıkarı için kullanmaz. Yüreği , sevgiyle dolu bu insanlar , kimseyi incitmez , naziktir , dürüsttür , hoşgörülüdür , affedicidir , çalışkandır , adildir , alçak gönüllüdür, kimseye zarar vermez ve zulmetmez.
Cömerttir , şefkatlidir , merhametlidir, hakkın , haklının , hakikatin yanında yer alır ve haksızlığın karşısındadır.Kinine , öfkesine yenilmez , kışkırtıcı değil , sorun çözücüdür, sözünün eridir.
Çalışmayı ibadet bilir , zorluklardan yılmaz , hatalarından ders alır , ümidini hiç kaybetmez.
Yaşadığımız asır için , arzulanan , insan tipi bu. Böyle bireylerden oluşan toplum, adeta bir ütopya. Yine de biz ümidimizi yitirmeyelim.