Kan dolaşımında pompa görevi yapan kalbimiz, mucizevi ve hayati bir organ. Çünkü, kalbimiz durduğunda, yaşam durur, ömür sona erer.
Eski Mısır’da, Sümerler’de, Eski Yunan ve Roma’da, Antik Meksika’da ve semavi dinlerde kalp, tüm iyi duyguların kaynağı ve toplandığı yer olan gönülle özdeşleştirilmiştir.
Gönül, kalbin manevi yönü,insanı insan, kamil insan yapan, tüm insani duyguların merkezi.
Aslında, bu yüce duyguların merkezi, kalbimiz değil.Beynimiz, iç dünyamız, ruhumuz.
Gönülle ilgili çok deyim ve söz var. Bunlardan bir kaçı: Gönül ferman dinlemez. Gönül zenginliği-fukaralığı, Gönül kimi severse güzel odur. Gönüllü olmak, Gönülsüzlük, Gönül yarası- Gönül kırgınlığı, Gönlü incitme, Gönül borcu, İnsan birçok kapıdan girebilir ama gönül kapısından girmek çok zordur.
Gönlü kazanmak güç, kırmaksa çok kolay. Çünkü gönül hassas, kırılgan. Kolayca yaralanır, incinir. Beden birçok yükü kaldırır da, gönül her sözü, davranışı kaldıramaz. Dinimizce gönül kırmak, bir günah. Zira gönül,Kabe’den bile aziz, kutsal.
Gönül kırma, incitme sözle, davranışlarla, alay-iftira ve yalan gibi birçok yolla.Bunlardankaçınmalı, uzak durmalı. Bu da, nefse hakimiyetle olur.
Bir kez gönül yıktın ise
Bu kıldığın namaz değil
Yetmiş iki millet dahi
Elin yüzün yummaz değil.
Gönül Çalab’ın (Allah) tahtı
Çalap gönüle baktı
İki cihan bedbahttı
Kim gönül yıkar ise
Ak sakallı bir hoca
Hiç bilmez, kim hal nice
Emek vermesin Hacca
Bir gönül yıkar ise
Dörtlükleri Yunus Emre’nin.
Mevlana demiş ki “Gönlü, Allah’tan başkasında bulamayız. Çünkü Allah, gönlü ev edinmiştir ve orada oturur”.
Ama gönül temiz değil, kirli ise, Yüce Allah taht kurup gönülde oturamaz. Oturması için, gönlün temiz olması gerekir.
Gönül bakanın, kendisini gördüğü bir ayna. Manevi dünyamızı, vicdanımızı yansıtan bir ayna.
Gönülaynamızı parlatan, nefse tutsak olmayan akıl cilamız. Çünkü nefse tutsak düşmüş aklın, böyle bir parlatıcı özelliği olamaz. Nefse tutsak olan akıl, hiçbir zaman gönlü parlatan bir güce sahip değildir.
Ben de diyorum ki:
Mutluluk yolu geçer
Gönülde yaşamaktan
Erdemli bir ömrü seç
Kurtul yanlışlıklardan
Yaralı bir gönülle
Yaşamak kolay değil
Teselli de kar etmez
Yürekler olur sefil
Yıkılmış gönüllerde
Olur mu hiç mutluluk
Çekilen çilelerle
Uçar gider mutluluk
Olma gönül hırsızı
Çünkü tamamı günah
Sonunda duyacağın
Yürekten derin bir ah!
Herkese açık değil
Kapalı gönül kapım
Açılması çok zordur
Etkilenmezse ruhum
Ulu, büyük kişiler
Çok, ama çok sevilir
Öldükleri zamanda
Gönüllere gömülür