Aynı yazıtlarda bağımsızlık bilinci vurgulanmış, Türk kağanlarına nasihatler sunulmuş, devletin merkezinin Ötüken olması gerekliliği vurgulanmış ve Çin'in entrikalarından uzak durulması gerektiğine işaret edilmiştir. Yazıtların Türk devlet kurma ve bağımsızlık olgusundaki yeri de önemlidir.
Çünkü yazıtlarda bağımsızlıklarından mahrum olan toplulukları, "ölmüş" kabul eden ifadeler mevcuttur ve Çin esaretinde yaşanılan süre de, bu kapsamda değerlendirilmektedir.
Türkler ilk Türk devletlerinden modern Türkiye'ye kadar olan süreçte, devleti tüm gereksinimlerin üzerinde bir varlık olarak görmüşler ve törelere olan bağlılığı devletin devamlılığı ile ilişkilendirmişlerdir. Töre kavramı Orhun Yazıları'nda da geçmektedir ve genel anlamda, törenin dışındaki adalet kavramı devletin temeli değerindedir.Bu anlayış Türklerin İslamiyeti kabul etmesinden sonra özellikle Karahanlılar ve Selçuklular başta olmak üzere, diğer Türk topluluklarında da devam etmiştir. Bu yüzyılların önemli baş yapıtlarından olan Kutadgu Bilig ve Nizâmülmülk Siyasetname'sinde devletlerin daha da güçlenmesi konusunda öneriler sıralanmıştır. Osmanlı İmparatorluğu'na gelindiğinde, DEVLET KAVRAMI daha da güçlenmiş ve devlet bekası için, bazı farklı uygulamalar gerçekleştirilmiştir. Bunun en önemli örneklerinden biri de, Fatih Kanunnamesi sonrasında kardeş katlinin yasal hale getirilmesidir. I. Selim sonrasında ise, Osmanlı padişahlarının dini bir nitelik olan "halifelik" unvanını alması, devletin dinden daha önemli olması geleneğini gölgelememiştir. Osmanlı'ya göre devlet akılcı hareket etmeli ve hedeflere uygun şekilde yönetilmelidir. Bu devlet üstünlüğü anlayışının Osmanlı'daki sorgulanması ise Fransız Devrim sonrasında olmuştur.
Gelelim Dökmen hocanın söylediklerine…
İstifa Edemeyen Bakanlar…
İlk defa “Damat Bakan” olarak ünlenen, Berat Albayrak’ın istifası ile ortaya bir kavram çıktı: “Görevden affını dilemek.”
Ekonomi ve Maliye’den sorumlu olması yanında, Cumhurbaşkanının damadı olması sayesinde, devletin başındaki 2 numaralı şahıs Berat Albayrak idi. Döneminde hiçbir hedefi tutmadı, ekonomi her yönden kötüye gitti. Döviz kurları ve faiz birlikte yükseldi. Merkez Bankasının 128 Milyar Dolar rezervi sorumsuzca yok edildi. İstifa etmesi veya görevden alınması beklenen ve doğru olan bir işlemdi.
Ancak Berat Albayrak devlet teamüllerine hiç uymayan bir yöntemle Instagram üzerinden istifa etti. “At izinin it izine karıştığı bir çetin zamanda” aldığı “görevden ayrılma kararını” bildirdiği açıklamasını “Allah sonumuzu hayretsin” cümlesiyle bitirdi.
Sadece istifa açıklamasının yöntemi değil, sonraki gelişmeler de devlet geleneklerine hiç uymadı. İstifadan sonra bir gün resmî açıklama yapılmadı, yandaş medya istifa haberini veremedi.
10 Kasım 2020 tarihli Resmî Gazetede “Görevden affını isteyen ve görevden af talebi kabul edilen Berat Albayrak’tan boşalan Hazine ve Maliye Bakanlığına Lütfü Elvan atanmıştır” şeklinde bir Cumhurbaşkanlığı Atama Kararı ile açıklandı.
Berat Albayrak, istifa tarihi olan 8 Kasım 2020’den bu yana hiç ortalıkta görünmedi.
Milli Eğitim Bakanı Ziya Selçuk’un “istifa” haberi Resmî Gazetede aynı şablon cümle ile açıklandı. Ziya Selçuk’un da “görevden affını istediğini ve görevden af talebinin Cumhurbaşkanı tarafından kabul edildiğini” öğrendik…!!!
Oysaki istifa, kamu görevlisinin tek taraflı bir irade beyanıdır. “Görevden af dilemek” ise, kendisine bu makamı verene karşı şahsi iradesinin olmadığının açıklanmasıdır.
Bakanların ve üst düzey bürokratların yeni “görevden af talebi” usulü Türkiye Cumhuriyeti devlet geleneğine aykırıdır.
Cumhuriyetimiz “kula kulluk” dönemini sona erdirdi, “vatandaşlık bilinci” oluşturdu. Biat kültüründen, birey kültürüne geçildi. Fakat yapılanlara bakınca, siyasal İslamcıların yeniden kula kulluk dönemini açmak istediklerini görüyorum.
Cumhuriyetin kazandırdıklarına sahip çıkmak ve bu zihniyete karşı birlikte mücadele etmek, hangi siyasi partiye oy verirse versin, bütün “vatandaşların” ortak görevidir. Ülkemizin devlet yönetme geleneği bunu emreder.
SON SÖZ:’’DEVLETTE DEVAMLILIK ESASTIR.’’