Şimdi siz değerli okurlarım; aşağıdaki satırları okuyup da "saçma sapan düşünceler" de diyebilirsiniz "valla haklı mı ne"de.
Bakıyorum da, misafirin yanında dayak yemeyeceğini bildiği için sınırları zorlayan çocuktaki cesaret kimsede yok.
Kavgaların en çok "ne bakıyon lan?" diye çıktığı bir ülkede; otobüslere karşılıklı koltuk yapmak çok mantıklı gerçekten.
Dişini fırçalayan erkeği bulmuş da, macunu ortadan sıkmayanını istiyor.
Bak bak, lükse bak.
Arabada kemer takmak zorunluyken, otobüslerde milletin ayakta gidebilmesini bana bir anlatan çıkar mı?
Dünya'nın hiç bir ülkesinde benzeri yok bu ikna şeklinin;
"Ölümü gör"
Bazen başımı alıp gidesim geliyor ama Müge Anlı'dan korkuyorum, ne yapıp edip beni de bulur diye.
Asansör tuşuna devamlı basarak, daha hızlı geleceğini zanneden bizden başka bir millet var mıdır, bilmiyorum.
Annem beni ders çalışırken gördü, gözleri yaşardı, bıraktım.
Artık ders falan çalışmıyorum.
Ondan değerli mi?
Kıyamam ben ona.
Kulağımda kulaklık var;İ dürtüp "müzik mi dinliyorsun" diye soruyor.
Yok kuleden iniş izni istiyorum, pilotum ya.
Pizzayı yuvarlak yapıp, üçgen kesip, kare kutuya koyanla, evleri kare ve dikdörtgen yapıp adını 'daire' koyan kişi aynı kişi olmalı.
Eve gelen misafirin "Tuvalet var mı?" diye soruşuna da ayar oluyorum;
"Yok, biz poşete yapıp, karşı apartmanın damına atıyoruz.Ya da evden çıkarken yanımız alıp, münasip bir yerde bırakıyoruz" diyesim geliyor.
Üzgün bir anımda anneme " ben evlatlık mıyım?" dedim.
Öyle bir şey olsa seni mi seçerdik, daha iyi bir şeye bakardık" diye cevapladı.
Şimdi zaman zaman "Annem haklı mı acaba?" diye düşündüğüm oluyor.
Şarkının birinde "Gözleri aşka gülen, taze söğüt dalısın" diyor ya.
Bu hayatımda duyduğum en kibar en naif "Odunsun" demek gibi geliyor bana.
Her "Ne yapıyorsun?" diye sorduğumda "Napiim, sen ne yapıyorusun?" diyen bir arkadaşım var.
Soruma, aynı soru ile cevap verdiğinden yıllardır ne yaptığını bilmiyorum.
27653941 keredir diyorum size, şu sayıları okumuş gibi yapıp geçmeyin diye.
Sadece Türkler özel bir ağılık ölçü birimi keşfettim.
"Gavur ölüsü gibi"
Kaç okka, ya da kaç kilo gelir kimse bilmiyor.
Fırıncı bana her sıcak ekmek verdiğinde ona "Abi, ekmek seçip durma. Nasıl olsa eve gidince annem bana bayatları yedirecek" dedim.
Bana sarıldı, ağlaştık.
Bizler "Arkası gelmez dertlerimin" şarkısını söylerken, göbek atan bir toplumken, başka ne beklersin?
Yok yok, kimse bana normal olduğumuzu söylemesin.
Yemem.
İnsanımız gariptir, camı siler "Ayna gibi oldu" der.
En iyi tedavi şekillerimizden biri "Git bir elini yüzünü yıka da gel" sadece bizde var.
Pazarda çocuğunu kaybedince, feryat figan ağlayan, bulunca da öldüresiye döven tek anne, Türk annesidir.
Dahası da var ama, yazı alanım bu kadar.
İnşallah bir başka yazıya, diğer tuhaflıklarımızı anlatmaya.