Yahudi asıllı bir Rus, İsrail’e göçme izni alır.
Çıkışta, Ruslar bagajını denetlerken elbiselerin arasında Lenin’in büstünü bulurlar.
“Bu nedir?” diye sorarlar.
Yahudi, bir tavır değişikliği ile, adeta nutuk atar gibi cevap verir.
“Bu nedir sorusu yanlıştır yoldaş. Bu kimdir demeniz gerekirdi”
Adamın tavrı gümrük memurunun hoşuna gider.
Gülerek sorar;
“Peki, söyle bakalım, bu kimdir?”
“Bu, Dünya’nın sevip saydığı ünlü Lenin’dir. Sosyalizmin temellerini atan, Rus halkına iyilikler getiren insandır…Ben de bunu, bereketli günlerin anısı diye yanıma aldım”
Rus görevli bu duygusal konuşmadan etkilenir ve adama bir selam çakar;
“Tamam geçebilirsiniz”
Yahudi, teşekkür ederek uçağına biner.
Tel Aviv’e geldiklerinde, aynı durumla karşılaşır.
Bu defa İsrailli gümrükçü, valizin içerisinde bulduğu heykeli adama göstererek sorar;
“Bu ne?”
Yahudi Moskova’daki aynı tavrı takınır;
“Bu ne sorusu yanlıştır. Bu kimdir demeniz gerekir”
“Peki öyle olsun..Söyle bakalım, bu kimdir?”
“Bu, Dünya’nın kendisinden nefret ettiği Lenin’dir. Bu deli cani yüzünden Rusya’yı terk etmek zorunda kaldım…Yanıma aldım ki, her gün ona bakıp bakıp lanet okuyayım”
İsrailli görevli de tıpkı Rus meslektaşı gibi, konuşmadan etkilenir.
Onun ülkesine girmesine izin verir;
“Tamam, geçebilirsiniz. İsrail’e hoş geliniz”
Adam, İsrail’in Başkentinde yeni satın aldığı evine gelir.
En kısa zamanda da, bu yeni vatanında, kendisi gibi oraya yerleşmiş akrabalarına bir davet verir.
Yolculuğun nasıl geçtiği vesaire konuşulduktan sonra, küçük yeğenlerden biri sorar;
“Dayı bu kim?”
“Yanlış dedin…Bu kimdir sorusu yanlış…Bu nedir demen gerekir”
Sonra diğer akrabalarını da yanına çağırarak açıklama yapar;
“Bu on kilogram ağırlığında yirmi dört ayar altından bir Lenin büstüdür…Hem yirmi dört ayar, hem vergisiz, hem gümrüksüz, hem de KDV’siz.
Hikayeyi anlatan diyor ki;
“Siyaset; aynı şeyi seçmenine göre farklı anlatarak onları inandırma sanatıdır”
Aynı olay’a, bir kısım seçmen’in “başarı” bir diğer seçmen grubunun ise” başarısızlık” demesi bundandır.
Daha önceki bir köşemde de yazmıştım.
Hoca Nasreddin’e sormuşlar;
“Hocam bize, aynı zamanda hem iyi, hem de kötü olan bir şey söyleyebilirmisiniz?”
“Bunan kolay ne var?” demiş Nasreddin;
“Güzel bir nasihat, tutulduğunda iyi, tutulmadığında ise kötüdür”
Doğru söze ne denir?