Kurban Bayramı geliyor ama bazı belediyelerde çalışan işçiler için ortada bayram havası falan yok. Çünkü adamın cebinde para yok, içeride birikmiş tediye var, evde bekleyen çocuk var, market borcu var.
Millet kurbanlığın kilosunu konuşuyor, işçi ise “Acaba maaştan önce bir ödeme yatar mı?” hesabı yapıyor.
Açık konuşalım…
Bugün birçok belediye çalışanı bırakın kurban kesmeyi, bayram sofrasını nasıl kuracağını düşünüyor.
Ama işin en acı tarafı ne biliyor musunuz?
Ortada koca koca sendikalar var ama işçinin önemli bir bölümü artık sendikalara güvenmiyor. Çünkü çalışan şunu düşünüyor:
“Biz aidat ödemeye gelince varsınız, hak aramaya gelince ortalıkta yoksunuz.”
Sert mi oldu?
Ama sahadaki gerçek tam olarak bu.
Şimdi herkes çıkmış “emek”, “alın teri”, “işçinin hakkı kutsaldır” cümleleri kuruyor. Güzel… Çok güzel…
Peki bayram öncesi işçinin cebine ne girecek?
Asıl mesele bu.
Bakın…
Hiç kimse belediyelerden sihir beklemiyor. Kimse kasayı boşaltın demiyor. Ama ekonomik krizin bu kadar ağır olduğu dönemde, içeride biriken tediyelerin en azından bir kısmını ödemek artık lütuf değil, zorunluluktur.
Çünkü o para keyif parası değil.
İşçinin alın teri.
Kurban Bayramı yaklaşırken sendikaların da artık klasik açıklama siyasetini bırakıp gerçekten masaya yumruğunu vurması gerekiyor. Eğer bayrama son bir hafta kala belediyeler üzerinde baskı kurup işçi adına ciddi bir ödeme çıkarabilirlerse, belki kaybettikleri güvenin küçük bir kısmını geri kazanırlar.
Yoksa sosyal medyada atılan süslü mesajların, “emeğin yanındayız” pozlarının işçide artık hiçbir karşılığı kalmadı.
Kulislerde konuşulanlara göre Genel-İş 1 Nolu Şube’nin WhatsApp üzerinden bir anket hazırlığında olduğu söyleniyor. Muhtemelen işçiye memnuniyet sorulacak.
Bence ankete gerek yok.
Çünkü cevabı belediye koridorlarında herkes ezbere biliyor:
“Bayram geliyor… Ama işçinin evine hâlâ bayram uğramıyor.”