Adana Demirspor geçmişiyle, rengiyle, armasıyla, efsaneleriyle nefestir…
Tribünü şimşektir...
Taraftarları candır…
1940 yılında başlayan aşk hikayesidir bu. Hem de ölmeyen aşklardan; tarifi yoktur. Kötü gittikçe büyüyen başka camia var mıdır; Demirspor gibi.
Çok mutluluklar var, çok üzüntüler var… Ama bu aşk filizi binlerce Demirspor’un gözünden akan misilli göz yaşıyla büyüdü, büyüdü, büyüdü…
Son yıllar korku filmi gibi geçti. Sevgiyi perdeleyen cinsten! Zordur sevdiğinin gözünün önünde eriyip gitmesini izlemek…Elinin kolunun bağlı kalması isyan noktasıdır. Bir şeyler yapamamak, sevdiğine elini uzatamamak, düştüğü yerden çıkaramamak tribünün öfkesiydi…
Taraftarın ‘yeter’ noktasında ulvi bir el uzandı; “hadi ayağa kalk birlikte yürüyeceğiz…” deyip Adana Demirspor’u sahiplendi Murat Sancak…
An itibari ile mavi lacivertin binlercesi geminin sağ tarafına geçti. Zira dümene Murat Sancak geçti… Küllenen aşkı yeniden canlandıran isim oldu Murat Sancak…İmkansız aşkların bir araya gelmesi gibi filmin yeniden başlaması gibi…
Maviye laciverte armaya gönül verip gözü gibi bakan cefakar canlar, Başkanlarına gönül kapılarını açıverdiler. Her biri şiir tadındaki ifadeler Başkanı bulup güç veriyor.
Demirspor taraftarı buna hiç alışık değil ki! Öyle bir başkan buldu ki mavi lacivert tribünü, kaybetmekten korkar. Bilirsiniz filmlerin sonu hep göz yaşı ile biter. Ancak mavi lacivertin tribününün göz yaşı berekettir; güç verir güçlendirir…Bu nedendir ki Demirspor ayağa kalmıştır.
Şimdi geminin içinde tüm mavi lacivert gönüllüleri…Murat Sancak dümende aşıklar gemide. Bu nedendir ki taraftarı Başkanına titiz bir şekilde bakıyor ve dikkatini çekiyor. Öyle ki şarkı tadında yazılara yer verip “pamuklara sarıp sarmalayalım Başkanım” deyip gözü gibi bakıyor.
Aman Başkana bir şey olmasın ki o yüce mavi lacivert Adana Demirspor artık rahat etsin…
Evet Başkan Murat Sancak dümende ve rotayı belirledi…
Yüz binler ise arkasında…
Başarıya doğru pupa yelken…
Bu aşıkların hikayesidir…