Geçtiğimiz hafta Sayıştay‘da bir görüşmem vardı. Bu sebeple Ankara’ya gittim. Konuya girmeden önce Sayıştay’daki görevlilere nezaketlerinden dolayı teşekkür ediyorum.
Sabah saatlerinde Ankara’ya indim. Taksiye bindim taksi şoförü ile sohbet etmeye başladık. Bana nereden geldiğimi sordu Adana’dan geldiğini söyledim. Adı Davut olan taksi şoförü de meğer Adanalıymış uzun yıllar önce Ankara’da askerlik yapmış sonra da Ankara’da kalmış çoluk çocuğa karışmış yaşamını Ankara’da kurduğunu anlattı. Beni Sayıştay’a bıraktı teşekkür ederek vedalaştım. Bekleme salonunda bir Adanalıyı da daha karşılaştım. Çıkışta da bir adanalı güvenlik görevlisi arkadaşla tanıştım. Bir gün içinde Ankara’da üç Adanalıyla denk gelmek tesadüf müdür yoksa istatistikî bir karşılığı var mı bilemiyorum. Fakat bu, bana yıllar önce rahmetli Mehmet Ali Birand’ın bir televizyon programında anlattığı hikâyeyi hatırlattı. Mehmet Ali Birand Yağmur ormanlarına gider, burada yürürken karşısına yöresel kostümlü birisi çıkar. Birand irkilir birden sonra adam Mehmet Ali Birand’a “ Mehmet Ali bey hoş geldiniz” der. Birand daha çok şaşırır sen Türk müsün der. O da evet Adanalıyım der. Yani anlayacağımız şu ki Adanalılar dünyanın her yerindeler. Ankara’da veya yağmur ormanlarında her an bir Adanalıyla denk gelebilirsiniz.