Adana'ca! (2)

Bir önceki, bize has “Adana Ağzı”na devam ediyoruz.

DIKILMAK = İçeri girmek.

DİBİZOT = Depozit.

DİNELMEK = Ayakta durmak.

DÖLEK = Düz arazi.

DÖŞ= Göğüs, sine.

DÖŞŞEK = Yer yatağı.

DULDA = Kuytu yer.

DÜVE = Genç inek.

EFTİK = Kötü, kullanışsız.

ELÇİ .= Amele başı.

ELİ EĞRİ = Hırsız.

ELİKMEK = Utanmak, çekinmek.

ELİN KIRANI = Üçüncü kişi.

EMMİ = Amca.

ENEĞİM ENEK = Ne kar, ne zarar.

ENİK = Köpek yavrusu.

ERİNMEK = Üşenmek.

ESSAH = Sahi, gerçek.

ESSAHTAN = Gerçekten.

ESVAP = Çamaşır.

EŞKERE KONUŞMAK= Boş yere konuşmak.

FALAFOŞ = Yalama.

FALLİK = Hafif meşrep, oynak kadın, orospu.

FERİŞTAH = En büyük kişi, padişah.

FIRILDAK = Sahtekar.

GADANI ALİİM = Günahların benim olsun.

GALLE = Para kasası.

KANDIRIKÇI = Yalancı.

GAPI = Kapı.

GARİPDOST = Okaliptus ağacı.

GICIK ALMAK = Kızmak.

GIDIM = Biraz, azıcık.

GILLİK = Küçük, minik.

GINDIRIK= Aralık.

GIPRAŞMA = Kımıldama.

GIRNAPLI = Uçurtma.

GILİBİK = Kılıbık.

GOMA = Koyma.

GORUK = Koruk.

GÖRÜŞÜRÜK = Görüşürüz.

GÖYNEK = Gömlek.

GULLE veya KULLE Misket.

GUNNAMAK = Yumurtlamak.

GUŞ = Kuş.

GÜZELCENE = Güzel bir şekilde.

HASİT = Kıskanç.

HAVSALASI ALMAMAK = Anlamamak, anlama kapasitesinin üstünde.

HAYMA= Çardak.

HELKE = Kova.

HIMBIL = Hantal.

HIRPO = Enayi.

HOŞŞİK = Yalama, şımarık.

IKMAK = Diz çökmek.

İLENGEÇ = Yengeç.

İRİŞKİN = Sucuk.

İT KILI, POSTAL BAĞI = İşe yaramaz.

KALLE = Sincap.

KAPÇIKLAMAK = Kavramak.

KARGI = Uçurtma yapımında kullanılan saz kamışı.

KARSAMBAÇ = Rendelenmiş; şeker ve gül suyu ilave buzlu içecek.

KASNAKLI KUŞ= Kamış iskeletli uçurtma.

KOYMAK = Bırakmak.

KELE = Cümleye başlamadan evvel kullanılan bir hitap şekli.

KELEŞ = Güzel.

KIRGIM = Düğünlerde evlenen çifte bağışlanan para.

KIYTIRIK = Uydurma, değersiz.

KÖŞKER = Ayakkabı tamircisi.

KUNNAMAK = Doğurmak.

KURNA = Demir musluk.

KÜNCÜ = Susam.

LAYSMEN = Yan hakem.

LAVGAR = Geveze.

LAYLON = Plastik malzeme.

LEĞENÇE = Geniş tepsi.

LENGER = Geniş Kap.

LEPE= Bulgurla yapılan(Çorba ile pilav arası) bir yemek.

LEYMUN = Limon.

MABAL = Vebal.

MAHANA = Bahane.

MALAMAT OLMAK = Rezil olmak.

MANIK = Kedi yavrusu.

MART SIPASI = Yerinde duramayan.

MAŞA = Çamaşır mandalı.

MELEFE = Astar, yüz.

MISMIL = Doğru,düzgün.

MİNTAN = Gömlek.

MİTİLİ ATMAK = Yerleşmek.

MUKALLİT = Uyumlu, espirtüel.

MUNDAR = Bozuk.

MURT = Karaisalı’da yetişen bir meyve.

MURTÇU = Karaisalı’lı.

MÜSTAMEL = İkinci el eşya.

(Devan edecek