ENGİNAR

03/01/2019 23:20 569

 

         1972 yılında 45 yıl önce Adana’ya geldiğimde enginar yoktu, roka da bilinmiyordu. Şimdi ikisi de var, beğeniliyor, seviliyor.

         Baharın müjdecileri önce cemreler, sonra tüylü-koyu yeşil baklalar, körpe bezelyeler, çağlalar, enginarlar ve yeşil erikler.

         Sanırım enginar bunların içinde bir başka güzel. Çiçeği sebze olarak yenen, çok yıllık bir bitki. Kökeni kenger yada kengel dediğimiz mor çiçekli deve dikeni-eşek dikeni.

         Ortadoğu ve Kuzey Afrika görüldüğü ilk yer. Dokuz bin yıl önce Mısır’da olduğuna dair belgeler mevcut. Hititler döneminde Anadolu’ya gelmiş sonrada Avrupa’ya.

         O dönemde Avrupa, için nadir ve çok pahallı bir sebze. İngiltere’de sadece sarayın ve asillerin mutfak ve sofralarında yer almış. Tarım geliştikçe çoğalmış, ucuzlamış.

         Türkiye’de en çok Marmara, Ege ve Çukurova’da üretiliyor. Bu yıl 28-30 Nisan’da İzmir Urla’da, Uluslar Arası 3. Enginar Festivali düzenlendi. Yüz binlerce kişinin katıldığı ve doyasıya eğlendiği bu festivalde 2 milyon enginar satılmış. Urla’da yılda 9 milyon üretildiğine göre satılan miktar %22.

         Enginarın ayıklanması zor. Çünkü, dikenleri ve kaşındıran tüyleri var. Yenen kısmı, etli çiçek tablası ve yapraklardan oluşan baş kısmı.

         Ülkemizde iki tür enginar var. Ege’de Sakız tipi, Marmara’da Bayrampaşa. Sakız tipi ufak, körpe, yaprakları etli ve lezzetli. Yaprakların emilen kısmı da, dip kısmı.

         Bayrampaşa enginarı daha iri, yenilen yeri sadece çiçek tablası olan göbeği.

         Enginar lezzetli, C vitamininden yana da çok zengin. Karaciğer ve kan hastalıklarında yararlı, şifalı.

         Atamız’a son günlerinde enginar yemesi önerilmiş ama Mersin’den enginar geldiğinde de, artık hayatta değilmiş.

         Enginar’dan enginar çorbası, enginar dolması, kuzu etli enginar, çiğ enginar salatası gibi birçok lezzetli yemekler yapılır. Rahmetli kayınvalidem enginar suyuna tarhana çorbası yapardı. Ve bu çorba çok lezzetliydi.

         Hepinize afiyet olsun.