Canım Öğretmenim…

28/11/2018 20:49 492

Geçti; bu yıl da.

“24 Kasım Öğretmenler Günü” bu yıl da muhtelif etkinliklerin ardından sona erdi.

Basın, onların sıkıntılarını dile getirdi.

Siyasetçiler konuşmalarının mutlaka bir yerine “sevgili öğretmenler” cümlesini sokuşturdular.

İktidarın önde gelenleri, onlar için neler yapabildiklerini ve bundan sonra da neler yapacaklarını sıraladılar.

Ama halen; özel okul öğretmenlerinin durumu çok vahim.

Daha az değil; 150 bin’in üzerindeki bu öğretmenlerin sigortaları aldıkları ücret üzerinden yatırılmıyor.

Pek çoğunun sözleşmeleri; okul sezonu bittiğinde yenilenmiyor.

Ta ki, yeni ders yılı başlayıncaya kadar…

Yani, devletin öğretmenleri gibi, bu 3.5 aylık tatilde maaş alamıyorlar.

İş güvenceleri yok.

Okullar açıldığında, yeniden sözleşme imzalıyorlar.

Bilmeyenler için söyleyeyim;

Ülkemizde 1 milyon 30 bin öğretmen var.

Bunun aşağı yukarı 1 milyonu (880 bini) devlet okullarında görev yapıyor.

150 bini de özel okullarda..

Sıkıntıları; daha işe başlamadan  başlıyor.

Atanamama, mülakatlarda yapılan haksızlıklar, kadro şekilleri,  aldıkları düşük ücretler ve daha niceleri..

İnanmak zor gibi ama, içlerinde asgari ücretin altında çalışanlar bile var.

Sabahın 8’inde akşamın 7’sine kadar okulda tutulanları bilirim.

En önemlisi de, Kıdem Tazminatları ve İş Güvenceleri yok.

Devlet Okullarında görev yapan asil öğretmenlerin durumları bunlardan biraz daha iyi ama; gelişmiş ülkelerin öğretmenleri ile kıyasladığınızda onların da ekonomik hallerine gülersiniz.

***

Geçtiğimiz Öğretmenler Günü’nde, ortaokul’dan arkadaşım Turan Diler’in evinde, eşi Sermin hanımla birlikte öğretmenler günü ve öğretmenlerden söz ettik.

Turan; yurt dışında (Avusturya) İnğilizce ve Almanca öğretmenliği yapmış, çok kültürlü, milliyetçi, Atatürk’çü ve aydın bir öğretmen emeklisi.

Öğretmenlerin sıkıntısından söz ederken Fatma Panayır adlı bir öğrencisinden mesaj geldi telefonuna.

Okurken bir ara konuşmamızdan koptu.

Baktık gözleri dolu dolu olmuş;

“Ne oldu Turan bey?” diye sordum.

“Öğrencim’den gelen mesaja bak” diye telefonu bana uzattı.

Fatma Panayır “Öğretmenler Günü” nedeni ile öğretmenine attığı mesajda şöyle demiş ;

“Ellerinden öptüğüm canım öğretmenim, iyi ki geçtiniz hayatımdan. Öğretmenler gününüz kutlu olsun”

Sermin hanımla ben de duygulandım.

Gözlerimiz doldu..

Ama baktık; Turan Hoca resmen ağlıyordu.

Mutluluk göz yaşlarının en güzeliyle…

Ve mırıldanıyordu kendi kendine.

“Dünya’ya bin defa daha gelsem, yine öğretmen olurum”…