Canım Adana

23/12/2018 22:29 743

 

“Kentini tarife et” demişler Adanalı’ya.

Sonra da pişman olmuşlar.

Çünkü; yarım saat susmamış bizimki;

Bir yerde lafını kesmişler “Biraz kısa kessen” diye;

“Benim kısam bu “ demiş “vaktiniz varsa uzununu da anlatabilirim”

Ben de lafı uzatmadan, bir Adanalı’nın gözünden size kısaca Adana’yı anlatayım.

***

Caddelerindeki turunç ağacıdır Adana.

Saraya garşı duran köprübaşıdır Adana…

 “Ekmek yemeye mi geldiniz lan” diyen dalgacı Adnan’dır.

“Ganelde çimek, serinliyek” tir.

Kebapçı’da “Yelle annem Bayram usta” dır Adana.

Şalgamcı’da“Acılı ossun, dene de koy” demektir Adana.

Son dersin bitmesini “gız lisesi” önünde beklemektir.

Bazen Asri Sinema’da gazoz içip yanında çörek yemektir.

Sokaklardaki turunç ağacı kokusudur…

Yazlık sinema, ya da maç çıkışı irişkin-ekmek (sucuk- ekmek) yemektir.

Mustafa Okat’ın halk otobüsüdür Adana.

Hafta sonu Alsaray Sineması’nda film izlemektir.

Erciyes Sineması’nda gonser seyretmektir.

Debboy’un oradaki “Lale Sineması”dır.

Yüzevler’in 99 gulübüdür.

Adana; at boklu caddede kerusay’nan (fayton ile) gezmektir.

Çakmak Caddesinde piyasa yapmaktır, güççük saatte Hilal Han’dır.

Daşçıkan yolunda” halka datlı”dır Adana.

Ters gapıdaki hamallardır, guru göprü’deki yüksek gave’dir.

Atatürk Caddesindeki Çamlı Sinema’dır..

Seyhan Nehri’nden gum çeken at arabasıdır.

Köprünün üstünden suya “dello” diye atlamaktır.

Gülek Körüsü’nü, faytondan inip yörüyerek geçmektir Adana.

Gurtepe’nin bağlarıdır, yazlık Işık Sineması’nda çeerdek çitmektir.

Asvalt Rıza’nın işlettiği Emirğan Çay Bahçesi’nde semaverdir, nargiledir.

Demirköprü’nün ötesinde “Zilli Dede”dir.

Özler Caddesinde “Aryuva Kitapçısı”dır.

Sun Sinemasında “Bora Reklam”dır.

Ünal Sineması’nda “yeşşe..”li Öztürk Serengil filmi izlemektir.

Guru Göprüde “Peelivan Palas” otelidir.

Gazipaşa bulvar olmadan önce, eski toprak yolda “tandır ekmek” satan yörükler’dir.

Obalar Caddesinde porselen bir kova içerisinde şalgam satan “Şalgamcı Aziz”dir Adana.

Şimdi “Vakıflar Çarşısı olan bir zamanın “Kömür Pazarı”dır Allahıma.

Hasırpazarı “Arasta” da Kebapçı “Onbaşılar’dır.

Şimdi “Vakıflar Çarşısı” olan, bir zamanların “kömür pazarı”dır.

İdmanyurdu, Sümerspor, Torosspor, Seyhanspor, Demirspor’dur Adana.

Tabi yeni eklemeler de oluştu Alinur Uğurpakkan’ın “Adana Tabirleri ile yakıştırmalarına.

Cinlerin cirit attığı “Cin Pazarı”dır.

“Lan ooof”çekene “zort çekmektir” Adana.

Film aralarında, Göksel Arsoy’u, Öztürk Serengil’i, Fikret Hakan’ı görüp “Ne kadar da benziyor lan” demektir.

Kuruköprü’de “Paçacı Zeki” Zipdilli’de Çerçi Yusuf’tur.

İlkokul kapısı önünde; çokçok, firik nohut ve bicibici yemektir Adana.

Ganel’de akıntıyı kestirmek, Güççük Saatte tur atıp gızları kesmektir.

Adana Erkek Lisesinde birine babasının bisiklet aldığında, bütün arkadaşlarının onu ödünç alarak sıra ile Kız Lisesi önünden geçtiği bir kenttir  Adana.

Dardağan’dır, Alıç’dır, hambeles’tir, denesi bol şalgamdır.

Bicibici’dir, Garsambaç’tır, ateşte yürüyenlere inat, sıcak erimiş asvalt üzerinde koşmaktır.

Asvalt Rıza’dır, Karikatür Duran’dır, İnce Cumali’dir, Gravatlı, takım elbiseli, Bozik Mustafa’dır Adana.

Füze Selami’dir, Kartal Yaşar’dır, Çaça Yüksel’dir.

Anlatmakla bitmez bir aşktır, şiirdir, romandır.

Çakmak Caddesinde Yolgeçen, Küçüksaat’te Elmas Kitabevidir.

Horozdibek’tir Adana.

Adana Erkek Lisesi teneffüslerinde simitle, halka tatlı yemektir.

Toprak damlarda gasnaklı uçurmak, güvercinlere parlak çekmektir.

Kamış atışmak, gazoz çekişmek, Koruk ekşisine su ve şeker katıp buzda soğutulan asma şurubudur.

Ökçesine basılıp giyilen, sivri topuklu ayakkabıların ilk icatçısıdır Adana.

Kadınlarının “Zilli Dede” de “Al sana bir göbek, ver bana bir bebek” diye dua ettiği bir yerdir.

Seyhan Irmağına beyaz donla girip çimmektir.

Asma kabaklarından can simidi yaparak yüzme öğrenmektir.

Pamuk tarlalarında sabahlayan ırgatlardır Adana.

Çırçır Fabrikalarında ter döken emekçilerdir.

Melekgirmez’dir, Çiftehan’dır.

Hergele Yolu, Eski Koşu Meydanı ve Çamlık’tır.

Piknik aile çay bahçesinde Nejat Uygur’u seyretmektir.

Bir kısmı şöhret olmamış ama çok iyi işler yapmış; Bünyamin Satanoğlu, Zeki Göker, Mesut Mertcan, Ünsal Özdiker, Ender Yiğitel ,Kamil Erginöz,  Ercan Kont’tur.

YılmazGüney, Necati Doğru, Muzaffer İzgü, Yılmaz Duru’dur.

Ferdi Tayfur’dur, Şener Şen’dir, Ekrem Bora’dır.

Kelle, paça, şırdan, kırkkat, mumbar yemektir, Adana.

Şimdi pek ekilmese de pambuk diyarı’dır.

Boğma rakı’yı içip Yaradan’la şakalaşmaktır.

Müslüm Gürses’in, İbrahim Tatlıses’in sahnelere adım attığı, pavyonlarda şarkı söylediği ilk kenttir Adana.

Ajda Pekkan’ın sahneyi bırakıp kaçtığı tek kenttir Adana.

İstanbul’da yapılan “Adanalılar toplantıları”na katılış sebebini anlatan İstanbullu’ların “Bizler gülmek için fıkra anlatıyoruz, Adanalılar yaşadıkları olayları anlatıyor..Onlarınki daha komik” diye tanımladığı bir güzel kentimizdir Adana.